56 MORGTJNN arnefnd og líka nafn mannsins, sem á borðinu heldur. Sömuleiði8 síðar á sama tilraunafundinum, þar sem sagí er, að verið sé að »hlaða upp« myndum tveggja annara manna. Þeir menn hafa þá ekki verið viðstaddir, enda var að minsta kosti annar þessara manna enn á lífi hér í heimi, eftir þvi sem sjá má á frásögn prestsins. Mynd- unum hefir þá verið »hlaðið upp« eftir hugsunum mann- anna, sem eru að sýna sig stjórnandanum. Mér dettur ekki i hug, að þetta sé eina aðferðin, sem framliðnir menn nota til þess að koma hugsunum sínum á framíæri í miðilssambandi. Eftir þvi sem fyrir- brigðin haga sér, virðist óhugsandi, að aðferðirnar séu ekki fleiri. En allir menn, sem nokkuð töluvert hafa fengist við rannsóknirnar, hafa orðið þessarar aðferðar varir, og hún er í öðrum löndum nefnd »pictografi8ka«-- aðferðin. Við verðum að ætla, að þegar framliðnu menn- irnir nota hana, þá virðist þeim hún auðveldust, eins og þá hagar til. En afarólíklegt er það, að hún sé ekki rajög örðug. Við skulura nu reyna að gera okkur ljóst, hvað í þeirri aðferð [er fólgið, sem Miss MeCreadie talar um. Framliðinn maður ætlar [að koma með endurminninga- sönnun. Meginatriði endurminningarinnar er, til dæmis að taka, einhver hlutur eða eitthvert sérstakt umhverfi. Hann verður þá að hugsa sér sem vandlegast hlutinn eða umhverfið. Nú er það alkunnugt, að það er alls ekki öll- um gefið að setja sér það nákvæmlega fyrir hugskotssjónir, sem þeir muna eftir að einbverju leyti. Til þess þarf ekki að eins minnið að vera nákvæmt, heldur þarf líka til þess þann samdrátt hugsananna, so.m mikið vantar á að allir ^séu leiknir í. Nú virðist það beisýnilegt, að því óglöggari sem hugarmyndin verður, því minni likindi eru til þess að tilraunin takist vel. Nú tekur, eftir umraælum MÍ88 McCreadie, annar framliðinn maður við þessari hugar- mynd og á að gera hana sýnilega. Það hlýtur að verða þeim mun örðugra verk, sem hugarmyndin er óskýrari..