Morgunn

						M 0 R G U N N                                          61

Draumar.

[Frú Helga M. Krixtjánsdóttir, prestkona á Möðruvöllum í Hörgár-

•dal, hefir sent ritstjóra Morgtjns nokkura drauma, alla ruerkilega. Mað-

nr hennar, sira Jón Þorsteinsson, hefir staðfest þá. Nokkurir þeirra

fara hér á eftir, og aðrir koma í næsta hefti. Fyrirsagnirnar? hefir

•ritstjóri MoiiGUNS sott].

I. fiálsreifairnar.

Kristján sonur okkar hjónanna fór til Reykjavikur

haustið 1899, til að læra bókband hjá Halldóri bókbindara

{Þórðarsyni?). Þá var eg á Sauðanesi. Við höfðum lengi

ekkert bréf fengið frá syni okkar, og var eg orðin óróleg

<út af því. Þá dreymir mig eina nótt, (mánaðardaginn

hefi eg ekki merkt í almanakinu), að eg sé komin tii

Reykjavíkur og gangi inn í hús H. bókbindara til að gera

boð íyrir Kristján; stulka þar segir mér, að hann sé ekki

heima, en vísar mér á annað hús, þar sem hann sé nú.

Eg geng þangað og spyr eftir honum; eg er látin fara

þar inn í stofu, og mér er sagt hann komi bráðum. Svo er

tekin opin hurð, og þar inni sé eg Kristján sitia á stól

og halla höfðinu; maður er þar að reifa á honum hálsinn

og upp á hnabkann .... Svo hrökk eg upp af svefniuum.

Með næsta pósti fengum viö bréf frá Kristjáni okkar.

Þar segir hann, að haun hafi fengið afarilt kýli á hálsinn,

gengið að heiman (o: frá H. bókb.) til Gruðmundar Björn-

sonar, (nú landlœknis), sem stöðugt hafi gert við kýlið og

búið um það. Hann hafði eftir G. B. að kýlið »hefði

getáð drepið hann«. Segist hann all-lengi hafa orðið að

halla    höfðinu    út    á    aðra   hliðina,    ekki   þolað   að   vera

öðru

visi.

II. »ri3Evri hEnni högguifl«.

Nóttina   fyrir   1.   nóvember   1900,   þegar   eg   var  á

Sauðanesi, dreymir mig, að eg sé komin á einhvem stað,

sem   eg   ekki kannast fyrst við; eg hugsa mig um og lít