64 MOKGUNN IU. 5uavta flaggið. Arinu úður, eða sumarið 1903, dreymdi mig, að eg þóttist standa hjá kirkjunni á Sauðanesi, þaðan sem sést út yfir allan Þistilfjarðarflóann. Sé eg þá gufuskip koma austan fyrir Langanesið. Þegar það er komið inu fyrir utan Sauðanes, flaggar það í hálfa stöng, og sýndist mér .flaggið vera svart, eða því sem næst. Eg þykist spyrja einhvern, sem nærri stóð, hverju þetta muni sæta um svarta íiaggið á skipinu. Segir hann þá: »Það er af því það flytur líkið«. Lík frú Hólmfríðar var flutt á skipi í október ári seinna frá Kaupmannahöín til Þórshafnar á Langanesi; en þegar skipið kom gegnt Sauðanesi, flaggaði það i hálfa stöng. U. Sröfin. Sira Jón Halldórsson, áður á Skeggjastöðum, íékk Sauðanes. 1905, en sat þó sjálfur kyrr, og fékk manninn minn til að þjóna Sauðanesi fyrir sig til vors 1906. Síra Jón var þríkvæntur; höfðu fyrri konur hans báðar dáið á Skeggjastöðum og verið þar jarðsettar; siðasta kona hans var enn á lífl. Eitt sinn sumarið 1905 hafði hann gert boð um, að hann tlaði að messa sjálfur á Sauðanesi til- tokinn sunnudag. Þeasi boð mist'órust og Tcomu aldrei til eyma neinum í sókninni. Það var því öllum á óvart, að síra Jón kemur að Sauðanesi laugardagskvöld eitt í því skyni að messa þar daginn eftir. Þá var brugðið við og sent á nokkura bæi með messuboð; gengu þau svo um kvöldið og nóttina, svo að meBsa koinst á daginn eftir. En nóttina fyrir laugardaginn þá er síra Jón kom dreymdi mig þetta: Mér þykir margt messufólk vera komið að Sauðanesi; síra Jón á Skeggjastöðum ætlar að messa og heilsa söfn- uðinum. Eg geng út, á leiðftil kirkju."Þá sé eg fjöldann