Morgunn

						76                                      MORGUNN

ur, sera heitir Phillips, báðir frá New-York og félagar ii

amerisku deildinni af K. F. U. M., voru á gangi um Ox-

fordstræti í Lundúnum, og sáu þar ungan Englending,.

mjög drukkinn. Presturinn er skygn, og sá svip konu

ganga við hliðina á þessum unga manni og horfa á hann

meðaumkunaraugum. Prestur réð þegar af að forvitnast

um, hvort hann gæti enga hjálp veitt, gekk til hins unga

manns og bað hann að koma raeð sér og félaga sínum og

tala við þá. Þeir komu honum heim til sín, og urðu þess

þá vísari, að hann var systursonur eins af æðstu mönn-

um ensku biskupakirkjunnar og kominn langt út á glap-

stigu.

Presturinn sagði unga manninum frá konunni, sem

hann hafði séð og kvaðst halda, að hún hlyti að vera

móðir hans. Pilturinn sagði, að lýsingin ætti nákvæmlega

við móður sína. Prestur bætti því þá við, að þegar pilt-

uriun hefði náð sér aftur, skyldu þeir halda dálítinn til-

raunafund. Þeir héldu fundinn, þessir þrír. Prestur fór

í sambandsástand, og móðirin — systir kirkiuhöfðingjans

— náði valdi á honum og talaði við drenginn sinn. Þegar

prestur vaknaði, sat pilturinn grátandi öðrumegin við

borðið 0£ lögmaðurinn grátandi hinumegin. Þeir sögðu

presti, að móðir piltsins hefði komið með orðin, sem hún

hefði sagt við son sinn í andlátinu, að hún hefði sungið

fyrir hann, og að hún hefði sagt honum, að nú væri hann

að komast út úr þrengingunum og að eftirleiðis mundi

honum farnast vel,

Conan Doyle bætti því við, að hann hefði sjálfur

fengið bréf frá þessum unga manni. í bréflnu var Bagan

sögð frá upphafl og þessu bætt við: »Þetta er skatturinn,

sem eg greiði til raálsins, er hefir bjargað mér. Eg skal

aldrei komast út á villustiga oftar. Farið þér með þetta

eins og yður sýnist*. Conan Doyle sendi móðurbróðurnum,

kirkjuhöfðingjanum, bréfið og skrifaði honum raeð því, lét

hann vita, að hann mundi aldrei gera almenningi kunnugt,

hver pilturinn væri, og bætti við þessura orðum : »En gerið