78 MORGUNN kirkjudeildir ættu að gefa nákvæmar gætur að þessu at- ferli erkibiskups, og býst við, að það muni yfirleitt verða til góðs. Aftur eru aðrir, bæði sumir spíritistar og sumir and- stæðingar þeirra, sem láta sér fátt um finnast þessa nefnd- arskipun, gera ekki ráð fyrir, að hún muni hafa neinn árangur. Nu er eftir að vita, hvorir verða sannspárri. Eins er hugnæmt að athuga það, hve misjafnlega um- ræðurnar á kirkjuþinginu hafa verkað á spíritistana. Sumir leggja aðaláherzluna á þau góðvildarorð, sem þar voru sögð í garð spíritismans. Aðrir láta sér einkum of- bjóða, hvað vanþekkingin var megn og hranaskapurinn hjá sumum ræðumönnum. Einn þeirra manna er eðlisfræðingurinn Sir William Barrett, og er hann þó ekki vanur að vera harðorður í garð andstæðinga sinna. í erindi, sem hann flutti um ódauð- leikann 17. október komst hann meðal annars svo að orði: »Það er engin furða, þó að hugsandi menn í öllum stéttum missi virðingu fyrir kenningum kirkjunnar, þegar þeir verða varir við slíka vanþekking og umburðarleysi. hjá kennimönnum, setn mjög mikið ber á. Ef þeir, sem þykjast vera að fræða aðra um þetta mál, vildu verja eins mörgum stundum til þess að kynna Bér þaö eins og sumir okkar hafa varið mörgum árum til þess, þá mundu þeir ekki fara með annan eins þvætting og þeir hafa lát- ið 8ér um munn fara. Þessu máli er svo háttað, að það þarfnaBt sérstaklega gagnrýninnar rannsóknar. Ómótmæl- anlega færir það sönnur á framhaldslíf eftir dauðann. Spíritistiskar rannsóknir, sem reknar hafa verið raeð lotn- ingarfullum hug, hafa ótal sinnum orðið saknandi og sorg- mæddum hjörtum til huggunar*. Einn af prestum biskupakirkjunnar, Ellis G. Roberts, magi8ter artium frá Oxford, er afargramur fyrir spíri- tismans hönd. Hann segir, að það sé gersamlega fráleitt að hugsa sér það, að spíritistar muni eftirleiðis láta sér