Morgunn

						MOEGUNN                                   147

um að  réttlætið  er einn  af meginþáttum  alheimsins  og  síð-

ferðið  eitt höi'uðeinkenni hans.

Vér stöndum andspænis lærisveinahópnum í stofunni við

bænahald sitt. Yér stöndum andspænis öllum mönnum á öll-

um tímum, sem bera hræðslu og örvænting í hjarta út af

ástvinum sínum, þegar þeir virðast vera leiksoppar í hendi

blindrar náttúru og blindra manna, Vér stöndum andspænis

öllum þeim miljónum manna, sem finst sín eigin sál hvísla

að þeim, að einliver máttur, æðri og göfugri, heyri hróp þeirra

og skilji meðaumkun þeirra og samuð með þeim, sem þeir elska.

Vér stöndum með öðrum orðum andspænis sjálfri trúartil-

finningu mannanna og spyrjum: Er þetta alt misskilningur t

Er trúin ekkert annað en uppfundning mannsins sjálfs til þess

að svíkja sjálfan sig og telja sjer trú um það, sem ekki er, til

þess að hann hnígi ekki undir byrðunnm? Nei, segir sagan,

trúartilfinningin er það sannasta, sem til er í manninum, því að

hún segir honum það, sem áreiðanlegast er alls, að maðurinn

er aldrei einn. „Þótt eg fari upp í himininn, þá ertu þar; þótt

eg gerði undirheima að hvílu minni, þá ertu þar," segir

sálmaskáldið.

Og Pétur sjálfur. Bru þetta ekki einkennileg forlög? Br

ekki eðlilegt að hugsa sér, að hann hafi hrópað til Guðs áður

en hann sofnaði í dýflissunni, og spurt: Á þetta að verða

endirinn? Eg, sem á alt mitt yerk óunnið fram undan mér, á

það að geta komið fyrir, að eg verði leiksoppur í höndunum

á níðing og augnagaman skrílsins? Og það er rétt, hann átti

alt sitt verk óunnið. Og vissan um annað líf og trúin á til-

veru Guðs verður, að minsta kosti hjá mörgum, nátengd þeirri

hugsun, að meðan verk hans sé óunnið, þá verði fyrir því séð,

að hann fái tækifæri til þess að vinna það. Og stundum

verður verkið ekki fnllgert, nema menn fái að deyja fyrir það.

Pétur var ekki látinn deyja fyrir það nú, en hann fékk það

síðar. Að minsta kosti segja gamlar kristnar erfisagnir fré

því, að hann hafi verið líflátinn með krossfestingu í Neros-

ofsóknunum miklu. Erfisögnin kann að vera skáldskapur, en

það er þá skáldskapur, sem bygður hefir verið á reynslu likri

10*