MORGHNN 149 Hitt og þetta. Saman tehiO og þýtt hafa Tveir kunningjar. I. Presturinn og skilaboðin. Lesendur „Morguns" kannast viS enska prestinn G. Vale Owen. Hann sagði af sér prestembætti sínu, tii þess að geta gefið sig allan við boðun þeirrar þekkingar, er hann telur sig hafa hlotið fyrir samband sitt við annan heim. Fyrstu boðunarferð sína fór hann um Bandaríkin í Norð- ur-Ameríku og þá nœstu um Bretland. Meginefni þeirra fyrir- lestra, er hann flutti í þeirri ferð, hefir hann gefið út í dálitlu kveri, er hann nefnir How spirits communicate and what they tell us (Hvernig framliðnir menn ná sambandi og hvað þeir segja oss). I þeirri litlu bók segir hann meðal annars eftirfarandi sögu af sjálfum sér: Eg var á tilraunafundi hjá miðlinum John Ticknor í hús- næði hans í Biltmore-Hotel í New York í aprílmánuði 1923. Til hans kom framliðinn maður, sem kvaðst heita John S. Parmer og sagði svo frá: „Bg ritaði mikið um þessi efni (þ. e. um andahyggjuna). Manstu eftir ritgerð minni um Mesmers-aðferðina og hvernig haga eigi rannsóknunum ? í kvöld kem eg með fjarskyldan ættingja minn, sem hefir ekki enn talað á sambandsfundi; það er ungur hermaður, dökkeygur, með mjög mikið dökt hár. Hann heitir William Clegg og var undirforingi, frá Flemming- ton í York-skíri. Ilann segir: „Þú hef ir aldrei heyrt mín getið. Eg kom hingað í nóvembermánuði 1917, skotinn á útverði af þýzkri leyniskyttu, við Somrae. Mig langar til aS móðir mín fái að vita, að eg er lifandi, að eg veit að hún hefir fengið krossinn (heiðursmerkiS), sem þeir veittu henni mín vegna. Frú Clegg, Flemington, York-skíri. Þú sér, herra minn, aS
Beinir tenglar