MORGUNN 185 Margrét Thorlacíus í Oxnafelli. Um þessa ungu stúlku hefir verið svo mikið talað um land alt á síðustu árum, að óþarfi er að verja nokkru máli til þess að kynna lesendum Morguns hana, enda var það gert í þessu tímariti fyrir tveim árum. Þegar við hjónin komum norður í Eyjafjörð í sumar, fréttum við, að tilraunir væru gerðar til þess að breiða það út, að trúnni á Iækningar þær, sem taldar eru gerast fyrir milligöngu M. Th., hafi farið mjög hnignandi. Þessar staðhæfingar komu frá mönnum, sem eru þessum lækning- um andvígir. Við sáum þess greinileg merki, að þessar fullyrðingar eru ekki sem áreiðanlegastar. Þegar við kom- um að Öxnafelli, lágu hjá henni 100 bréf, nýkomin, sem hún hafði enn ekki fengið tíma til að lesa. Meðan við stóðum við í Eyjafirðinum, bættust um 100 bréf við. í öllum þessum bréfum voru tilmæli um lækningar. Auk bréfanna eru símskeytin, þegar sjúklingum liggur mikið á. Frá síðasta nýári til maímánaðar fékk hún að jafnaði 45 skeyti á mánuði. Fyr eða síðar hefir engin skrá verið haldin yfir þau. Þá eru allir þeir menn, sem til hennar leita munnlega. Hún fullyrti, að engu minna væri leitað úr Eyjafirði en áður. Og meðan við vorum samtímis henni á Akureyri nokkura daga, var það bersýnilegt, að hún hafði engan frið fyrir fólki, sem var að biðja hana að bera sig fram á bænarörmunum við »Friðrik«. Ég veit ekki, hvort þetta aðstreymi kann einhvern tíma áður að hafa verið enn meira. Það má vel vera, að það komi í nokkuð ójöfnum gusum. Mér er ekki kunnugt um það, og engin skrá hefir verið um það samin. Með einum pósti í fyrra vetur fékk hún 200 bréf. En hvað sem því líður, Ieynir það sér ekki, að segja má, að lækninga- tilmælin séu alt af afarmörg. Þau koma frá öllum lands-