Morgunn

						204                                  MORGUNN

nm, mjög margir, sem ekki geta orðið fyrir neinum sál-

rænum dularáhrifum.

í öðrum flokkinum eru þeir, sem verða varir við hitt

og annað, eftir að hafa leitað lækninga úr þessari att, —

svo sem fótataks, þar sem enginn sýnilegur er á ferðinni,

snertinga eða sýna og þar fram eftir götunum, — en fá

ekki lækningu.

í þriðja flokkinum eru þeir, sem ekki verða neinna

sérstakra áhrifa varir, en telja sig fá lækningu.

í fjórða flokkinum eru loks þeir, sem verða fyrir sér-

stökum áhrifum og telja sig lika fá lækningu, að miklu

eða litlu leyti, bata um nokkurn tima, eða að fullu.

Til þess að þetta verði ekki alt of langt mál, set eg

hér eingöngu nokkurar af þeim sögum, er eg hefi heyrt

um sjúklinga í 4. flokkinum hér í Reykjavík og nágrenninu.

Eg hefi sjálfur talað við þá, og skrifað frásögnina eftir

munnlegri skýrslu þeirra, að þvi leyti, sem ekki hefir leg-

ið fyrir mér skrifleg greinargerð frá þeim. Eg hefi Iesið

það fyrir þeim, sem eg hefi eftir þeim skrifað, og þeir

hafa fullyrt, að rétt sé með farið.

Eg byrja þá á atburðum, sem að nokkuru leyti heyra

saman, eins og menn munu sjá á frásögninni, og eru ein-

kennilegar að því Ieyti, að þeir byrja allir sömu nóttina.

Frásögn Ágústs Jónssonar

Rauðarárstíg 5, Reykjavík.

í fyrravetur í marzmán. skrifaði hann M. Th. og bað

hana að sjá um, að »Friðrik« kæmi til sín. Nokkuru síðar

fékk hann skeyti frá henni um það, að »Friðrik« kæmi.

Tveimur eða þremur nóttum síðar fanst honum hann liggja

hálfvakandi í rúminu á bakið, og sá þá mannshandlegg

upp að olnboga, sem lagði útrétta höndina á brjóst hon-

um dálitla stund. Þetta var endurtekið með nætur millibilL

Þá varð hann ekki var við neitt oftar. Hvorugt skiftið sá

hann nema handlegginn, en nákvæmlega eins bæði skiftin,

og handarálagningin var sú sama, beint yfir hjartagrófinni.