Morgunn

						MORGUNN                               213

ifnnur þá, að hann er í venjulegu vökuástandi, en haíði

ekki fundið til þess, að hann vaknaði neitt. Þá líður hon-

um óvenjulega vel. Honum finst einhverjir þægilegir, hlý-

ir straumar fara um sig, og allan daginn á eftir fanst hon-

um líkast því, sem eitthvað væri að renna burt úr Iíkam-

anum, sem hann þyrfti að losna við.

Fimm mánuði og 20 daga var líðanin í maganum góð

og krampaköst engin. Maginn hefir alt af haldist í lagi

síðan, en taugarnar mjög óstyrkar, ef hann reynir nokkuð

á sig. Heilsufarið segir hann ólíkt betra en áður, þö að

hann þoli ekki að vinna.

Síðastl. vor var sjúklingurinn farinn að finna til aukins

lasleika og skrifaði þá M. Th. aftur. Bréf kom aftur frá

henni. Nóttina eftir að það bréf kom, kl. 3, heyrðist

Magnúsi einhver koma inn og þykist vita af sama mann-

inum hjá rúminu, sem þeim, er áður hafði til hans komið.

Hann finnur farið höndum um sig allan. Árangurinn

af þessu virðist greinilegur nokkura daga, líðanin þá miklu

betri. En sá árangur varð ekki langvinnur, þó að heilsan

sé nú mjög miklu betri en áður, eins og þegar hefir

verið sagt.

M. Th. er nú komin til Reykjavíkur og dvelst hér nokk-

ura mánuði. Tilraunir hafa þegar verið gerðar — og þeim

verður haldið áfram — til þess að fá fyllri skilning á því,

er gerist í sambandi við hana. En þó að þær tilraunir hafi

þegar borið nokkurn árangur, þá eru þær ekki svo langt

komnar, að rétt þyki að skýra neitt frá þeim að þessu sinni.

E. H. K.