Morgunn

						MOBGUNN                               225

¦eins og annarsstaðar, að menn kunni að meta sálræn vís-

indi réttilega, þá er það vissulega hugnæmt frá mörgum

hliðum að hlýða á þennan þelhlýja trúarvarnarmann á voru

þýzka móðurmáli«.

í Morgunblaðinu stóð 1. okt. síðastl. eft-

Dr.JónHelgason   farandi klausa:  »Dr. Jón Helgason bisk-

spíritísminn. up nefir ^ einu Hafnarblaðinu, eftir

því sem blaðið hermir, að hann telji

andatrúna hér á landi vera sjúkdóm«.

Þessi fregn vakti allmikla eftirtekt hér í bænum, og

hana ekki alstaðar sem vingjarnlegasta í garð biskupsins.

Að minsta kosti hafa margir minst á hana við mig, og

allir á einn veg. í tilefni af því umtali öllu virðist mér

sjálfsagt að benda á það, að Mbl. fer ekki nákvæmlega rétt

með ummæli biskups1). Blaðamaðurinn spurði hann, hvernig

hann liti á spíritismann. Dr. J. H. svaraði, eftir því sem

blaðið hefir eftir honum:

»Eg verð að segja það, að eg ber ekki sérstakt vin-

arþel í brjósti til þess fyrirbrigðis . . . eg lít á það sem

nokkurs konar sjúkdóm, sem gengur á þessum tímum, í

sambandi við hinar voðalegu þjáningar ófriðaráranna«. (Á

dönsku: »Jeg maa sige, at jeg er ikke særlig venlig stemt

over for del Fænomen . . . jeg betragter det som en Slags

Sygdom, der er oppe i Tiden í Forbindelse med Krigsaar-

enes frygtelige Lidelser«).

Af þessu er það auðsætt, að biskup hefir ekkert veizt

að spíritismanum hér á landi sérstaklega. Það skiftir tölu-

verðu máli. Það hefir vakið gremju, að mönnum hefir skil-

ist, sem biskup hefði tekið þá íslendinga, sem hallast að

spíritistiskum skoðunum út úr hópi skoðanabræðra sinna

annarsstaðar í heiminum og lýst þá sjúka menn. Hitt vek-

ur enga gremju hjá mönnum, sem gæddir eru sæmilegu

skoðana-umburðarlyndi, hverjum augum hann lítur á aðra

eins alheimshreyfingu sem spíritismann.

Hitt  er  annað mál,  að mér finst ekki,  að þessi um-

1) Síðan er þetta var ritað og sett hefir Mbl. leiðrétt frásögnina.

15