19. júní

						19. JUNÍ

Utgefandi:  Kvenréttindafélag íslands — Reykjavík   1951

OÓ'O

JTÚt

AVA R P

formanns   K.R.F.Í.,

Sigríðar Jónsdóttur Magnússon

Markmið kvenréttindahreyfingarinnar er þjóð-

¦e}ag, þar sem öll vandamálin eru leyst af konum

og körlum í sameiningu á algjörum jafnréttis-

grundvelli. Með öðrum orðum: hreyfingin vinn-

l,r að sinni eigin upplausn.

Oft heyrist því fleygt, að konur í okkar þjóð-

•elugi hafi þegar öðlast þetta jafnrétti, og þess

vegna beri að leysa upp Kvenréttindafélagið og

'eggja   orðið   „kvenréttindi"    á   hilluna.

3att er það, að mikið hefur áunnizt síð'an

konur fengu kosningarétt og kjörgengi, en þó er-

uw við óralangt frá þessu markmiði enn í dag.

Pegar þjóðfélagsvandamál eru rædd, hvort held-

Ur er á Alþingi, mannamótum eða í blöðunum,

eru það undantekningarlaust karlmenn einir, sem

ata til sín heyra, og taka allar mikilvægar

akvarðanir. Einnig þær, er fyrst og fremst varða

beimilin,  konur  og   börn.

Pao eru engin lagaboð, — nema þá gömul

le"\          sem   ákveður,   að   þannig   skuli   þetta

Vera, en konunum hefur ekki ennþá tekizt að

gera sig svo gildandi, hvorki í atvinnulífinu né

stjórnmáhim, að reglulegt mark sé tekið á því,

sem  þœr þQ  knnnii  ao'  leggja  til  málamia.

A meðan svo er háttað verður að viðurkenna,

að kvenréttindahreyfingin á rétt á sér. Áður fyrr

snerist   baráttan   um   að   ryðja   úr   vegi   því   sem

kalla

mætu   ytri   hindranir   eða   farartálma.   Svo

SigríSur   Jónsdóttir   Magnússon.

sem að afla konum kosningarétlar og kjörgengis,

aðgang að menntastofnunum, atvinnulífinu o. þ. h.

Það skal fúslega viðurkennt, íslenzkum karl-

mönnum til verðugs hróss, að þessi barátta var

hér á landi hvorki eins löng eða ströng og víðast

hvar   annars   staðar.

1 dag snýst þessi barátta einkum að því að

vekja konur til meðvitundar um, og fá þær til

að viðurkenna í orði og verki rétt sinn og skyld-

ur, sem fullgildir þjóðfélagsborgarar og svo auð-

vitað   fyrir   fjárhagslegu   jafnrétti.

Á meðan konur bera langtum minna úr být-

um en karlar fyrir störf af sama verðmæti, er

ekki Jiægt að vænta þess að þær láti jafnmikið

til sín taka í þjóðfélaginu. Því eins og allir vita,

þá er „hinn þétti leir", að minnsta kosti í mörg-

um  tilfellum,  afl þeirra  hluta  er gera  skal.

LANDSBÚKASArN

,A1 18658?

'ísí Aíí'ns'