— íslenzk náttúrufegurð og þjóðin sjálf skara langt fram úr því, sem ég frekast gat hugsað, að hér biði mín. Það gleður mig, að landar mínir, Danir, koma nú orðið í stórhópum, bæði með flugvélum og skipum til þess sem ferða- menn að njóta þeirra dásemda, sem Islaivd Iiefur að bjóða. Slík ferðalög stuðla mjög að þekk- ingu og skilningi á milli þessara tveggja landa. — Þér hafið ferðast nokkuð um landið. Hvað finnst yður merkilegast af því, sem fyrir augu yðar hefur borið? — Það er erfitt að segja, hvað sé merkilegast. Mér koma fyrst Þingvellir í hug. Þar er dásam- legt og fyrst og fremst vegna þess, að saga Jands- ins býr bak við hina ríku tign náttúrunnar. En þó held ég, að Hveravellir séu það merkilegasta, sem ég hef séð. Þar er stórbrotin fegurð. Ég gleymi aldrei hinum brennheitu hverum. A suma þeirra slær undursamlegum Ijósbláum lit. Þeir eru eins og avigu, sem ísland beinir til himna. - Hvað segið þér um nútímalist Islendinga? — Ég tel íslenzka list hreina, gterka og per- sónulega. Ég sæki eins margar listsýningar og mér er unnt og nýt þeirrar ánægju að sjá, á hve margvíslegan liátt Islendingar túlka fegurð- arhugsjón sína. Ég hef ahlrei verið í landi, þar sem svo stór hluti þjóðarinnar fæst við list og þar sem almenningur hefur jafnmikinn áhuga á verkum listamanna og hér. Velflest íslenzk heimili veita sér þá ánægju að hafa listaverk sem stofuprýði. I móðurætt minni, bætir sendi- herrann við, eru margir listamenn. Ef til vill þess vegna hef ég yndi af listaverkum og ég hef gaman af að umgangast listhneigt fólk. —Hvernig h'zt yður á íslenzka þjóðbúning- inn og þjóðarrétti okkar? — Mér finnst þjóðbúningurinn fallegur og að sumu leyti heivtugtvr. Hann gerir rosknar konur einkar virðulegar í útliti. Það er leitt að ungu stúlkuruar virðast honum fráhverfar. En þær taka upp búninginn, þegar sá siður kemst á að nota skotthúfuna við stutt hár. Mér fyrir mitt leyti finnst það geta farið prýðilega. Hvað ís- lenzka matnum viðvíkur, þykir mér skyr og hangikjöt mjög gott. Ég hef smakkað flestan íslenzkan mat m. a. hákarl og ekki lasta ég hann. — Hvernig eyðið þér tómstundum yðar? — Ég læri íslenzka málfræði og fer í útreið- ar. Málfræðin er erfið viðureignar. Það er eins og að þreyta vandasama skák að komast til Dr,H Rydh anna Dr. Hanna Rydh, formaður Alþjóðakvenrétt- indafélagsins átti sextugsafmæli 12. febr. síðastl. Hvin er fornfræðingur að menntun og hefur skrif- að margar merkar bækur í sinni fræðigrein. Einnig skemmtilegar barnabækur, nokkurskonar stafrófskver í fornleifafræði. SíSan hún tók viS formennsku Alþjóðakvenréttindafélagsivis hefur hún sérstaklega beitt sér fyrir að styðja atistur- lenzkar konur, sem vinna að bættri löggjöf í heimalöndum sínum. Hefur hún hvað eflir ann- að sótt kvennafundni, bæði til Indlands og víðar, með góðum árangri, því að hún er gædd þeim eldmóði að þeir, sem á haua lvlýða, hrífast með. Síðastliðin tvö ár hefur hún gengist fyrir að austurlenzkum konum var boðið til Svíþjóðar til að kynna sér félagsmál. I fyrrahaust var fyrir hennar forgöngu haldið 6 vikna félagsmálanámskeið í Svíþjóð og sóttu það, auk Austurlandakvenna, einnig konur frá Evrópu og Ameríku. Segja má, að hún hafi fórnað Alþjóðakven- réttindafélaginu megninvi af tíma sínum síðan hún tók við formennskunni fyrir 6 árum, en nú mun hún farin til Indlands til að taka þátt í forn- leifauppgreptri. Sigr. /. Magnússon. botns í henni. Því miður á ég engan hestiim, en í þau skipti, sem vinir mínir liafa boðið mér á hestbak, finnst mér ég samlagast íslenzkri náttúru og Islendingum, en líf þeirra og hugs- unarháttur mótar viðhorf og menningu hins nýja tíma lvér á landi. — Að lokvmv ein spurning. Kuiuiið þér vel við yður hér á landi? — Jú, við hjónin kunnum ágætlega við okk- 19. JÚNl
Beinir tenglar