19. júní

						sem  á sér stað hið innra með mönnum og mál-     telja  til   gagns  og  ánægju,  svo   sem   síma   og   út-

leysingjum,   ekki   fremur   en   sett   sig   til   hlítar     varp.   Það   er   h'ka   ánægjulegt   að   heyra    talað

í   spor   þess   manns,   sem   skyndilega   er   hrifinn     um að reistar verði sements- og áburðarverksmiðj-

frá heimili sínu og hnepptur í fjötra innan járn-     ur hér á landi, því ekki er lítil þörf fyrir þeirra

bendra   dyra.   Það   er   næsta   undrunarvert,   hve     vörur.  Mér  finnst  það  hlyti  að  hafa  mikla   þýð-

mislynt og mismunandi tíðarfarið getur verið hér     jugu  fyrir  sveitirnar  og  framfaramál   þeirra.

á   þessu  litla   landi   okkar,   því   hér  um   Borgar-         En   ekki   finnst   mér   það   vansalaust,   að   enn

fjörð    og    suðvesturhluta    landsins    var   eitt   hið     skuli   ekki   vera   ræktaðar   nægilega   miklar   kart-

bezta  sumar  síðastliðið  ár og veturinn  snjóléttur     öflur   í   landinu   sjálfu,   en   sú   vara   flutt   inn   í

og   hrakviðralaus,   en   óvenjulega   langstæð   frost,     stórum   stíl   fyrir   ærna   peninga,   vara,   sem   til-

þó   væg   væru.   Bóndi   einn   hér   í   grennd   sagði     tölulega   auðvelt   er   að   rækta   í   flestum   sveitum

við   mig   nýskeð,   að   hann   hefði   aldrei   séð   hér     0g   sjávarplássum,   en   látið   vanta   sökum   gjald-

svo   kuldalegt   útlit   á   sumardaginn   fyrsta,   eins     eyrisskorts   ótalmargt   annað,   sem   brýn   þörf   er

og  nú   í  vor,   10   stiga   frost,   nýjar   fannir  niður     fyrir og engin leið er að framleiða hér.

fjallshlíðarnar  og  fjörðurinn  ísi  lagður.                        Hinsvegar  er   ánægjulegur  og  lofsverður   áhugi

En  svo  kom  blíðan,  hægt  og notalega,  og  nú     sá,  sem  mjög   færist  í  vöxt   á   ræktun   skóga   og

teigir gróðurnálin sig upp úr túnunum og far-

fuglarnir syngja vorljóð sín. Allt lifnar við og

teigar fjör og þrótt úr hressandi vorloftinu.

Kýrnar finna ferskan vorilminn, ef fjósið er op-

ið og fara að baula og hænurnar viðra vetrar-

kjólana og verða fjaðrafínar með hárauða kamb-

ana   og   vappa   starfsamar   kring   um   bæinn.

Hvarvetna finnur hin starfandi hönd ný og

ný verkefni, sem vorið leggur mönnum á herð-

ar  og fær þeim  í  hendur og við  hér í  sveitinni

skrautgarða og hverskonar garðrækt og aðblynn-

ing á gróðri landsins og er þar þó vafalaust að-

eins um byrjunarstarf að ræða. Þar tekur hin

unga kynslóð við og hagnýtir sér vísindi og tækni

á því sviði og græðir og bætir fyrir rányrkju

fyrri tíma. Ég óska þess að minnsta kosti og

vona, að áður en langt um líður verði skóg-

græn skikkja lögð um herðar Fjallkonunnar í

stað hinnar fyrri er hún bar, þegar hún bauð

hinum   landflótta   forfeðrum   vorum   víðáttumikl-

sjáum ekki út úr þeim störfum, sem krefjast ar lendur, friðsæl heimili og fegurð og öryggi í

skjótra aðgerða, því hendurnar eru svo fáar skjóli skóga og bátignarlegra jökulkrýndra fjalla.

til   starfa   á   bæjunum,   en   verkefnin   eru   fleiri

Þróttinn  hún  finnur.   Öfl  í  æðum   funa,

ólgandi   fossa   kynjamögnin   duna.

Auðlindir   sævar   ótæmandi   bruna.

Ónotuð   frjógnótt   beiakju   vekur   muna,

og  meira   aðkallandi   þegar  seint  vorar.

Börnin eru glöð yfir því að vera laus við skóla

ok próf oa; mega nú vera út um allt með full-

orðna fólkinu og hjálpa til og hlakka til að

fá   bráðum   ;'ð   sjá   lítil   lömb   og  lítil   folöld,   og

fiiina   kannske   hreiður   með   eggjum.   Hin   elztu      kvað   hið   bjartsýna    skáld    og    glæsilegi    foringi

heirra    hafa    þegar    stigið    yfir   hina    ósýnilegu     Hannes Hafstein á morgni þessarar aldar til Fjall-

mcrkjalínu   milli   bernsku-   og   unglingsáranna   og     konunnar.   Og   einnig   þetta:

gaiiga   nú   í   hóp   fullorðna   fólksins.   Þau   fá   ný

áhugaefni og horfa vonglöð móti framtíðinni, því

]>eirra  er  landið  og  allt,  sem  eldra  fólkið  hefur

á   sí;j;   lagt   og   eftir   skilið   að   leiöarlokum.

Það   hafa   orðið   stórfelldar   framfarir   á   mörg-

Ardegið   kallar,   áfram    liggja   sporin.

Enn   er   ei   vorri   framtíð   stakkur   skorinn.

Það    eru    kynjamögn    fossanna,    sem    þarf    að

um   sviðum   í   málefnum   sveitanna   og   búnaðar-     hagnýta   fyrir   sveitirnar.   Það   þarf   að   vinna   að

háttum  síðasta hálfa öld, þó ekki sé lengra litið     því   á   skipulegan   og   hagkvæman   hátt   að   leiða

lil  baka.  Byggingarframkvæmdir,  stóraukin  rækt-     rafmagn   á   sem   flesta   bæi   um   landið   þvert   og

un  og framræsla,  vega-  og brúargerð, hafnarbæt-     endilangt og skapa með því möguleika  til  marg-

ur  og  mikill   véla-   og  bílakostur  til   stóraukinna     víslegrar vélastarfsemi og aukin þægindi og hrein-

afkasta og léttis við framleiðsluna, einnig votheys-     læti   á   heimilunum.

gerð  og súgþurrkun, sem því miður er enn ekki         Sveitirnar   þurfa   að   geta   boðið   unga   fólkinu

hagnýtt  sem  skyldi  til  öryggis  í  óþurrkasumrum     nokkuð   af  þeim   þægindum   sem   það   býr   við   á

og   flýtisauka   við   heyöflunina   o.   fl.,   sem   mætti     skólaárum   sínum,   ef   það   á   að   fella   sig   við   að

19.   JÚNl                                                      12