A iornum slóðum Finn ég oð drottinn hlýrri hönd hreyfir nú tungu mína, styfiur mig inn á Ijóssins lönd, lætur skuggana dvína. Lof og dýrb' sé lávarm' þeim fyrir líkn og a&stoð sína. Dvelur augað vi<5 lœk og lind lít ég átthaga mína. Aldrei hverfur né máist mynd sem morgungeislar krýna. Fari ég hér um forna slófi finnst mér birta og hlýna. Bak vifi engi og básana bláfjbll og jöklar skína. NéSan viti á um ásana ég sé ao* berin tína glóhœrb börn með geislandi brár í gyllta bauka sína. Allt þab bezta, sem barn ég hlaut, bros mín og tár ei dvína. Þarna sé ég í laufgri laut Ijúfustu drauma mína, yndislega sem árdags þrá aískuvordrauma rnína. FríVa. himi nýstofnaða félagi. Var á þessum fundi kosin inn, lá málið aS mestu leyti niðri. En þegar framkvæmdanefnd og byggingarnefnd. svo átti að hefjast handa að nýju, með fullum I byrjun des. þetta sama ár var það, að Banda- krafti, voru gjaldeyrisörðugleikar þjóðarinnar lag kvenna í Reykjavík ákvað að beita sér fyrir málinu á ný. Var sett á laggirnar fjáröflunarnefnd og frú Guðrún Jónasson kosin formaður hennar. Hefur liún verið það síðan, en aðrar nefndar- konur eru kosnar þannig, að hvert félag innan Bandalagsins tilnefnir konu í nefndina. Hófst nú nýtt tímabil í sögu Hallveigarstaða. Var unnið af miklu kappi að fjársöfnun. Gekk hún vel og mun nú vera í gjóði rösklega 1^2 milljón krónur. farnir að gera vart við sig. Fjárhagsráð hafði verið stofnað, sem algerlega réði um allar fram- kvæmdir í laiidinu. Fjárfestingarleyfi þurfti fyrir öllum byggingum. Var okkur konunum synjað um það, hvað eftir annað, og stendur svo enn, að fjárfestingarleyfi fyrir byggingunni hefur ekki fengizt. Þá kom og það til, að teikningar þær, sem gerðar voru af húsinu, fengust ekki samþykktar Alþingi og Reykjavíkurbær hafa alltaf sýnt af skipulagsnefnd bæjarins. Breytingar á breyt- málinu velvilja og veitt árlegan byggingarstyrk ingar ofan voru gerðar, en allt kom fyrir ekki, '5 þús. kr. hvort. En bygging Hallveigarstaða virð- Húsið þótti allt of stórt á lóðimii. Endaði það ist samt sem áður ætla að dragast á langinn. með því, að við konur gátum ekki sætt okkur A stríðsárunum, þegar gnægð fjár var í land- við þá teikningu, sem útlit var til að fengist sam- 15 19. J Ú N 1
Beinir tenglar