þykkt, þar eð hún var hvergi nærri fullnægj- andi, hvorki að stærð eða fyrirkomulagi. Virtist því augljóst, að lóðin væri of lítil fyrir svo stórt hús, sem við töldum, að Hallveigarstaðir þyrftu að vera. Var þá það ráð tekið, að leitast var fyrir um aðra lóð undir húsið. Tókst það svo giftusamlega, að Reykjavíkurbær lét okkur í té glæsilega lóð í hjarta bæjarins, ef svo mætti að orði komast. Er það svo nefnd „íshúslóð" við suðvesturenda Tjarnarinnar. Og nú stöndum við aftur í sömu sporum, að hefjast verður handa um að teikna húsið, eins og það á að vera á þessum nýja stað. Að vel athuguðu máli fannst konum, að Hall- veigar6taðir yrðu svo mikil bygging, bæði hvað kostnað snertir, sem sjálfsagt mun skipta millj- ónum, og einnig livað útlit snertir, að ekki kæmi til mála armað, en að forustumenn á sviði búsa- teikninga legðu þar hönd að. Lægi þar við sómi okkar kvenna, að byggingin yrði fögur og glsesileg, bæjarprýði. Var því ákveðið að bjóða teikningu hússins út í samkeppni. Hefur þegar verið hafizt handa og leitað til „Húsameistara- félags Islands". Isenzkar konur! Bygging Hallveigarstaða er nauðsynjamál allra íslenzkra kvenna, hvar sem þær eru búsettar á landinu. Sjálfsagt liafið þið flestar einhver önnur mál, bver í ykkar byggðar- lagi, sem þið viljið koma í framkvæmd. En þetta mál þarf engan veginn að taka krafta ykkar frá því. Aðeins að þið hafið skilning, velvild og trú á Hallveigarstöðum og séuð sam- taka um að leggja þeim lið, hver eftir sinni getu og sínum ástæðum. Þá munu Hallveigarstaðir brátt rísa af grunni. Kristín Sigurðardóttir. Roskinn maður — rnj<>g ríkur, en heyrnarsljór — kom í verzlun og keypti sér heyrnartæki af beztu tegund. Nokkru seinna kom hann aftur í verzlunina og sagði, að nú heyrði hann það vel, að hann gæti fylgst með samræðum í næsta herbergi. „Vinir yðar og ættingjar eru auðvitað glaðir yfir því, bvað þér beyrið nú vel?" spurði af- greiðslumaðurinn. „Ég bef ekki sagt þeim frá því ennþá", svar- aði hann íbygginn. „Eg sit aðeins og blusta á hvað þeir segja, og ég er þegar búinn að breyta erfðaskránni tvisvar sinnum". Halldóra li. Hjörnsson Barnið9 sem })£gir £g heyri b'órnin gráta til mceðra sinna, sterkum gráti hins gráfttiga lífs. Þú þegir, líf mitt, munt þegja o?5 eilífu. Undir þógn þinni er ég sem land er sveipast rökkri eftir sólarlag; hjarta sem lengi bar'Sist — og tilgangslaus slbg þess hverfa út í tómui. I óráoi dreymir mig grát þinn, líkt rauSum fugli flbgrar hann inn í myrkur þjáningar minnar. Ég hlœ af dýrlegri hamingju yfir gráti þínum. Eg vakna vi8 sterkan grál hins gráfíuga lífs. Hjarta mitt skelfur: blóðdimmur, fallandi dropi á barmi hyldýpis. Eg er land myrkvau1 angist; fjarlœgar sólir geta ekki lýst þá8 upp — þær syngja afieins myrkur nætur minnar. Þú þegir, líf mitt. Halldóra B. Björnsson íslenzkuði. 19. jtNl 16
Beinir tenglar