þessu fyrsta mikilvæga hlutverki mínu, sem var Maria í Galgenmanden. (Hafði áður leikið tvö smáhlutverk). Mörg ár eru liðin síðan. Þegar ég nú kem heim og leik á íslenzku leiksviði, hef ég það á tilfinningunni, að löndum mínum finnist þeir vera að horfa á erlenda leikkonu. — Hvort er þér meira að skapi, að leika í gleði- eða sorgarleikjum? — Ég veit ekki hverju svara skal. En það hefur oftar fallið í minn hlut að leika í sorgar- leikjum. Þegar ég hef leikið í mörgum sorgar- leikjum er það mikil tilbreyting og léttir að leika í gleðileikjum og gefa sig alla gleðinni og kátínunni á vald. — Hvernig fellur þér aS leika í kvikmyndum? — Það er mjög skemmtilegt og góð hvíld, en stenzt á engan hátt samanburð við að leika á leiksviði. Kvikmyndin er tekin samhengislaust, oft á löngum tíma, stundum byrjað á endinum. Leikarinn fær því ekki tækifæri til að lifa sig inn í hlutverkið eins og hann á einni kvöld- stund lifir sorgir og gleði persónu þeirrar, er hann túlkar á leiksviðinu. — Hvert af hlutverkum þínum er þér hug- stæðast? — Einna vænzt þykir mér um hlutverk mitt sem dóttir guðsins Indra í Ett drömspel eftir Strindberg og það hefði mér þótt ánægjulegt að leika hér, en því varð ekki við komiS af mörgum ástæðum. — Er ekki eitthvaS sérstakt, sem þú vildir segja að lokum? — Mig langar aðeins til að nota tækifærið til að þakka öllum þeim, sem á einn eða annan hátt hafa sýnt mér hlýjan hug og margvíslega vináttu meðan ég hef dvalið hér. Maí 1951. AsfríSur Ásgríms. Katrín Dalhoff, fi&luleikari. Þeir, sem sækja tónleika Sinfóníuhljómsveit- arinnar, sjá, að í henni skipa konur sess — og þeim fjölgar þar. Allar leika þær á fiðlu. Ein þeirra hefur þó leikið lengst í hljómsveit hér, og nú er hún einn af veigamestu kröftunum í ninni nýstofnuðu Sinfóníuhljómsveit — enda í röð fremstu fiðluleikara hérlendis. Við tökum eftir þessari prúðmaruilegu konu, þegar hún 19. JtNl kemur inn á hljómleikapallinn. Hún setzt við hliðina á Birni Ölafssyni, konsertmeistara. Við sjáum, að hún er í hópi þeirra, sem leika fyrstu fiðlu. Þessi kona er frú Katrín Dalhoff. Engin íslenzk kona er eins fær fiðluleikari og hún. En það hefur verið furðu hljótt um listahæfileika hennar. Það er auðséð, að hún er hlédræg og tekur list- ina alvarlega — eins og allir sannir listamenn. Islenzka þjóðin hefur átt kost á að hlusta á þessa dugandi listakonu í útvarpinu — en allt. of sjaldan. Auðheyrt er, að hún hefur mjög fagran fiðlutón, og velur til flutnings sígild verk meistaranna í tónlistarheiminum. Eg hitti frú Katrínu að máli, og bað hana um viðtal. Eg sagði henni, að konur hefðu áreiS- anlega hug á aS kynnast tónlistarstarfi hennar, og einnig aS heyra eitthvað um námsferil henn- ar. Hún tók mjög vinsamlega í að leysa úr nokkr- um spurningum, en gat þess, að það væri nú ekki frá miklu að segja. Katrín Dalhoff. 23
Beinir tenglar