19. júní

						—   Ég hef heyrt, að þér hafið' verið mjög        Hún sýnir mér úrklippur úr dagblöðum. Ég

ungar að ahhr, þegar þér hófuð tónlistanám?            les   mér   til   gleði   þessi   orð:   1   sónötunni   fyrir

—   Ég var 10 ára gömul, þegar ég byrjaði     orgel og píanó eftir Há'ndel kynntumst við Katr-

að leika á fiðlu. Laerði ég bjá Þórarni Guðmunds-     ínnu Dalhoff fiðluleikara. Hún hefur óvenju-

syni, fiðluleikara, unz Tónlistarskóhnn var stofn-     mikinn og hlýjan tón og prýðilega tónmyndun.

aður, en það var árið 1930. Kennari minn þar     Kom í Ijós, að hún er afbragðs Handel-leikari.

var Hans Stepanek, og tók ég burtfararpróf árið     Túlkaði liún hið tignarlega verk tónskáhlsins með

1935,   en   hélt   þó   áfram   námi   í   skólanum   tvö     mikilli   festu   og  öruggleik.

næstu   árin.   Jafnhliða   fiðlunáminu   stundaði   ég        — Ég óska  yður til  hamingju,frú  Katrín, með

nám   í   píanóleik   við   skólann,   og   var   kennari     sigur  þennan,  sem  þér unnuð  í  hinni  fornfrægu

minn   dr.   Franz   Mixa.   Tók   ég   burtfararpróf   í     dómkirkju Niðaróss, — þetta eru  framúrskarandi

píanóleik   árið   1934.   Það   ár   útskrifuðust   fyrstu     ummæli.

nemendur   Tónlistarskólans,   en   þeir   voru   Mar-        —  —  —

grét   Eiríksdóttir,   Helga   Laxness,   Björn   Ólafsson        —   Og   nú   eruð   þér,   sem   hetur   fer,   komnar

og  ég.                                                                              heim   aftur,   og   miðhð   börnum   okkar   og   æsku-

—  Hafið   þér   stundað   framhaldsnám   erlendis?     fólki   af   kunnáttu   yðar   og   listgáfu.   Kennið   þér

—  Nei — og þó. Draumur minn var að stunda     mörgum   nemendum   í   Tónhstarskólanum?

nám   erlendis   að   afloknu   námi   hér   heima,   en        —   Nemendur  mínir   eru   24,   9   fiðlunemendur

efnin   leyfðu   það   ekki,   og   lítið   um   opinbera     og  15  píanónemendur.  Af  fiðlunemendunum  eru

styrki  til  námsfólks þá.  Skömmu  eftir nám  mitt     fjórar   stúlkur.   Sú   yngsta • af   þeim   er   12   ára.

giftist ég,  og var ég búsett í Noregi  í  6  ár.  Það     Byrjaði   liún    að   læra   hjá   mér   á   fiðlu    9   ára

varð mér til  góðs og mikils þroska, að ég kynnt-     gömul. Píanónemendur eru alltaf í miklum meiri-

ist þar ýmsu ágætu og gagnmenntuðu tónlistar-

fólki. Ég fékk mörg tækifæri til að leika kammer-

músikk, og einnig kom ég fram sem einleikari

á hljómleikum.

hhita.

—  Hver er ástæðan?

—  Ég   held,   að'   hún   sé   sú,   að   byrjunarstig

fiðlunáms er mun erfiðara  en píanónáms.  Fiðlu-

Ég   átti  því  láni   að   fagna,   að   kynnast  binum     nemandinn verðvir að yfirstíga marga  örðugleika,

afbragðssnjalla   organleikara    Helmut   Weise    frá     unz  honum tekst  að  draga  bogann rétt og  stilla

Schneidemiihle   í   Þýzkalandi.   Hann   var   einnig     fingrunum   á   strengina.   Að  ég  tali   nú   ekki   um

afbragðs píanóleikari. Við spiluðum mikið saman,     að  mynda  hreinan  tón.  Til  þess þarf sérstaklega

sérstaklega   sónötur,   og   fannst   mér   mjög   þrosk-     næmt   eyra,   eins   og   yfirleitt   til   að   samlaga   sig

andi  að leika með honum.  Oft lékum við saman     hljóðfærinu,   en   það   gerir   nemandinn   með   tím-

á    hljómleikum,    eitt    sinn    í    hinni    undurfögru     anum.   Hljóðfærið   verður   hluti   af   honum   sjálf-

dómkirkju   í   Þrándheimi.   Á   þeim   hljómleikum     um,   og   held   ég,   að   ég   megi   fullyrða,   að   fiðlu-

voru   saman   komnir   um   1300   manns.                      leikari,   sem   ann   hijómlistinni    og   hljóðfærinu,

—  Hvaða   verk   lékuð   þið   þar?                              geti vart á heilum sér tekið, nema hann sé með

—  Sónötu í A-dúr eftir Handel. Fleiri lista-     liljóðfærið í höndunum. A píanóinu er þetta

menn komu einnig fram og léku sígild verk     á annan veg. Þar er nótnaborðið tilbúið, og

meistaranna.                                                                    hver   tónn   er   þar   fyrir.   Annars   býst   ég   fast-

—  Var ekki minnst á þennan fjölsótta konsert     lega við, að Sinfóníuhljómsveitin komi til með

í   dagblöðunum?                                                             að   glæða   áhuga   almennings   á   strengjahljóðfær-

—   Jú. Það var skrifað mjög vinsamlega um     unum, og að þess verði ekki langt að bíða, að

hann.                                                                                nemendum í strengjahljóðfæraleik fjölgi til muna.

—   Mér leikur nú mikið liugur á að heyra        — Hvað voruð þér gömul, þegar þér lékuð

og   sjá,   hvað   skrifað   var   um   íslenzku   listakon-     fyrst  opinberlega?

una,  sem  tók  þátt  í  þessum   bljómleikum  —?            —  Ég  var  14   ára   og  spilaði   þá   í  Hljómsveit

Frú Katrín fer hjá sér. — Ég var mjög ánægð     Reykjavíkur.   Björn   Ólafsson   fiðluleikari   spilaði

með ummælin,  þau voru vinsamleg í minn  garð,     einnig í hljómsveitinni. Þegar búið var að ákveða

og  það  gleður mann  alltaf,  þegar fólk  er  ánægt     hljómleikadaginn,  kom  í  Ijós,   að  hann  bar upp

með   frammistöðu   manns   —   hvort   sem   það   er     á  fermingardag okkar Björns,  og  var því hljóm-

í   tónlistinni   eða   annarsstaðar.                                    leikunum   frestað   til   næsta   sunnudags.

24                                                 19. JtJNl