19. júní

						-   Þiö   hafið   snenima   verið  ómissandi   kraftar

<   Idjómsveitinni?

¦— Það varð að notast við alla, sem eitthvað

gátu, og við BjÖrn þótlum liðtæk, þó að aldur-

uin   væri   ekki   hærri.

Hafið   þér   aldrei   haldið   sjálfstæða   hljóm-

leika   hér?

—   Nei, því miður. Ég hef lengi haft hug á

því. En það tckur tíma að æfa undir ldjómleika,

én ég er afar bundin við kennslu og æfingar

hjá hljómsveitinni — og síðast en ekki sízt,

heimili mitt og hörnin mín fimm, sem eru mér

fyrir öllu. Hver mímita dagsins er svo að segja

fyrirfram ákveðin — ýmist heimilisverkin eða

tónlistin   sem   kallar.

—  Þér hafið valið yður göfugt starf, frú Katrín.

Þeir, sem yndi liafa af fagurri tónlist, finna,

að fátt er meira mannbætandi en hiin. Og það

eru   þið,  listamennirnir,   sem   flytjið   okkur   boð-

GuSmunda  Elíasdóttir

tirnar frá Prag" eftir Wenzel Múller, en þá voru

allar   aðslæður   mjög   erfiðar   og   lítið   um   söng-

skap tónlistarinnar — annars yrðum við án hans.     krafta   til   að   uppfylla   þau   skilyrði,   sem   gera

Þið   hafið   göfugu   kalli   að   gegna   í   lífinu.

Ég kveð þessa ungu og gáfuðn listakonu —

hún er aðeins 34 ára að aldri — og fimm barna

móðir. Ég óska af heilum hug, að þjóð okkar

megi   njóta   listaliæfileika   hennar   sem   lengst.

Bjamveig   B jarnadót tir.

Guðmunda  Elíasdóttir,   söngkona.

þarf til   slíkra  sýninga.

Þegar ég hitti frú Guðmundu Elíasdóttur að

miíli, var hún að koma af æfingu í Þjóðleik-

húsinu, þar sem verið var af kappi að undir-

búa   óperusýninguna.

—   Vaknaði snemma hjá yður áhugi fyrir að

leggja   stund   á   söngnám?

—   Eg hef alltaf haft mætur á sönglist og

ánægju af að syngja, en þegar ég fór í fyrsta

sinn utan  til  náms  árið  1937,  þá  17   ára   gömul,

Nafn frú Guðmundu Elíasdóttur er þegar var það ekki til að nema sönglist. Ég byrjaði

kunnugt og mikils metið af flestum á landi að læra hjúkrun í Kaupmannahöfn, og það

hér, sem yndi hafa af söng og tónlist. Vakti hvarflaði ekki að mér að leggja slund á listnám.

rödd hennar fyrst athygli, er liún söng í óratorí- Um tíma bjó ég í Hellerup hjá rússneskum pró-

inu „Messías" fyrir nokkrum árum og hélt hljóm- fessorshjónum og gætti barna þeirra. Sönglaði

leika um sama leyti. Tækifærin hafa að vísu ég þá oft sjálfri mér til ánægju eða fyrir börnin,

ekki verið mörg, sem heniii hafa boðizt til að eins og gengur og gerist. Rödd mín vakti athygli

láta til sín heyra, en alltaf hefxir hún vakið rússneska prófessorsins, sem fór um hana lof-

athygli með hljómfagurri rödd sinni og kunnáttu, samlegum orðum og hvatti mig til að þjálfa

nú nýlega aftur í „Stabat Mater" eftir Rossini hana. Ég ákvað mér til gamans að leita kennslu

(er hún kom okkur á óvart með því að syngja í söng og sólti um skeið tíma hjá ýmsum kenn-

mezzósópran) og á afmælishátíð Indriða Ein- urum. En ánægjan af náminu fór vaxandi og

arssonar; og nú gefst okkur tækifæri til að heyra jafnframt löngunin til að leggja alvarlega slund

hana í hlutverki Magdalenu í óperunni „Rigol- á þessa listgrein. Ég sá fram á, að til þess að

etto", sem Þjóöleikhúsið sýnir. Er það merkis- geta náð fullnægjandi árangri á þessu sviði,

atburður í tónlistarlífi bæjarins, því að það þyrfti ég að leggja mig alla og óskipta fram.

mun vera fyrsta sinn, að meiri háttar söngleikur Ég varð að taka ákveðna afstöðu — og ég tók

er sýndur og sunginn í Reykjavík með svo til þá ákvörðun að helga sönglistinni alla mína

eingöngu íslenzkum kröftum. Að vísu var 1. krafta. Þá innritaðiat ég á tónlistarskólann (Mvisik-

tilraunin gerð fyrir um 13 árum, er Hljómsveit konservatoriet) í Kaupmannahöfn og hóf söng-

Reykjavíkur  sýndi   í  Iðnó  kómiska  óperu,  „Syst-     nám  hjá  frú  Dóru  Sigurðsson".

19. JÚNÍ                                                          25