19. júní

						Hve   lengi   voruð   þér   á   tónlistarskólanum     snúið   sér   eingöngu   að   listinni   og   fá   það   fram

í   Höfn?"                                                                        fyrirhafnarlaust,   sem   maður   vill   túlka.

—   Eg   lærði   þar   hjá   frú   Dóru   Sigurðsson   í        —   Höfðuð   þér   ekki    tækifæri    til    að    lieyra

3iár,  frá   1940—43,  en  þá  gifti  ég  mig  og  hætti     margar   frábærar   söngkonur   í   París?

námi um skeið. Þessi  ár hjá frú Dóru  voru  mér           - Ég heyrði meðal  annarra  Kristine  Flagstad,

ómetanleg,   því   að   hjá   henni   fékk   ég   trausta     Doris   Porré,   negrasöngkonuna   Annie   Brown   og

undirstöðu, sem ég mun alltaf búa að. Ég dvahli     Kathleen    Ferrier,   sem    sérstaklega    vakti    hrifn-

einnig   oft   á   heimili   hennar   í   Charlottenlund     ingu   mína.

og naut handleiðslu hennar í ýmsu varðandi tón-

listarmennt,   fyrir   utan   söngnámið   sjálft.

—   Var   þá   náminu   lokið   eftir   þessi   3   ár   á

tónlistarskólanum    í    Kaupmannahöfn?

—  Og  óperur?

—  Ég reyndi að nota þau tækifa;ri, sem ég

gat, til þess að sjá og heyra óperur, en það

var  oft  erfiðleikum  bundið,  því   að  verkföll   hjá

—Nei         ég   kom   hingað   heim   til   Islands     starfsfólki    óperunnar    voru    mjög    tíð    á    þeim

í   byrjun   ársins   1946   og   dvahli   bér   beima   í   3      líma?  sem  ég  dvaldi  í  París.  Oft  hafði  ég staðið

næstu   vetur,   en   fór   utan   á   sumrin   til   frekara      {   biðröð   til   að   ná   í   miða   að   einhverri   óperu-

náms. Lærði ég þá hjá Christian Riis, kunnum

söngkennara í Kaupmannahöfn, einnig um tíma

hjá Anders Brems, föður Elsu Brems. En í ágúst

1949 liélt ég til Parísar og lærði í 1 ár hjá

Madame Fourestier, óperusöngkonu. Fram að

þeim tíma liafði ég sungið sópran, en Madame

Fourestier, og einkum maður hennar, sem er

hljómsveitarstjóri við óperuna í París, bentu

mér á, að rödd mín myndi „liggja" enn betur

fyrir mezzó-sópran. Hef ég síðan beitt henni

eftir  því.

—   Hve   langur   námstími   álítið   þér   að   nauð-

synlegur   sé   til   að   fá   örugga   undirstöðu   í   söng?

sýningunni og varð svo frá að hverfa um kvöldið

vegna verkfalls. í>að skeði meira að segja eitt

sinn, er ég var að horfa á Monte-Carlo-ballett-

inn, að varkfall var gert í miðri sýningu! Það

tókst þó að jafna deiluna aftur á bak við tjöldin,

svo að sýningin gat haldið áfram eftir um hálf-

tíma  bið.

-   Höfðuð   þér  tækifari   til   að  koma  opinber-

lega   fram   erlendis?

Ég ætlaði að halda hljómleika í París,

en varð að hætta við það af f járhagslegum

ástæðum. — Sumarið 1949 fékk ég tækifæri til

að  koma   fram   á  tónlistarmóti   Norðurlanda,  sem

—  Að  mínu   áliti   þarf  maður   helzt   10   ár  til     haldið var  í  Osló.  Mættvist  þar  tónlistarmenn  og

þess   að   undirstaðan   verði   örugg   og   bægt   verði     kennarar   frá   öllum   Norðurlöndunum.   Lenti   ég

að   byggja   á   henni   til   langframa.   Það   er   fleira,     í   rauninni   þar   af   tilviljun.   Eg   var   þá   stödd   í

sem   kemur   til   greina   við   söngnám   en   fólk   al-     Kaupmannahöfn    við    nám    hjá    Christian    Riis.

mennt   gerir   sér   ljóst.   Að   geta   sungið   er   ekki     Söngkonan,   sem   átti   að   túlka   dönsk   smásögu-

eingöngu  að hafa góð  raddbönd — það er nauð-     Ijóð   (Romancer)   á  mótinu,  veiktist  og  gat   ekki

synlegt   að   kynna   sér   til   hlítar   allt   það,   sem     farið,   og   var  þá   farið   fram   á   það   við   mig,   að

röddin    styðst    við.    öndunaræfingar,    æfingar    í     ég  færi   í  staðinn.  Fulltrúi   Islands  á  mótinu   gat

framburði,  hljóðmyndun  og ýmislegt  annað kem-     af  einhverjum   ástæðum   ekki   mætt,   svo   að   það

ur þar til  greina. Fyrst er að þjálfa hvert atriði     féll   einnig   í   minn   hlut   að   koma    fram   fvrir

fyrir sig, röddina, hljómmagn hennar og hin mis-     Islands   hönd,   syngja   íslenzka   söngva   og   segja

munandi hljóð, sem hún byggist á, þ. e. a. s. stilla     frá   tónlistarlífinu   hér   heima   eftir   beztu   getu.

hljóðfærið og fullkomna það. Þegar því er lokið,     Mætti  ég alstaðar frábærri  alúð sem  íslendingur,

verður   að   læra   að   tengja   það   eftir   vild,   sem     svo   að   mér   mun   það   seint   úr   minni   líða.   I

þjálfað befur verið bvert í  sínu lagi:   leika  full-     veizlu  einni, sem haldin var  á mótimi, hélt pró-

komlega   á   hljóðfærið   og   fá   það   til   að   túlka     fessor   einn    ræðu    á   „fornnorrænu"    Islandi   til

það,  sem  maður óskar.  Allt  þetta  krefst æfingar     heiðurs.   —   Hefur   mér   verið   boðin   þátttaka   í

og  þolinmæði,  en  enginn  listamaður  nær  þroska     næsta    móti,    sem    væntanlega    verður    haldið    í

í   list   sinni   nema   hann   hafi   tæknina   algjörlega     Stokkbólmi   á   komandi   sumri.

á valdi sínu og geti ótruflað gefið sig að listtúlk-           - Hvort bafið þér meiri ánægju  af að  syngja

uninni    sjálfri.    7    ár   álít   ég   nauðsynleg    til    að     sönglög    eða    óperuhlutverk?

öðlast   tæknilega   þjálfun   og   síðan   3   ár   til   að           -  Ég bef hingað  til  aðalega  fengizt  við  sörtg-

verða alveg óháður tæknilegum skólafjötrum, geta     lagatúlkun,  og  ég  býst  við,  að  mér  sé   það  hug-

26                                                 19- JUNl