m-«t h ö * s <VI liV-l ^r~* il'.^^ ' ÉB:^ g '3 -Ö 3 ,S> §.*o -o e£ i « ,5 B «- *~> o ~ »S -o S! .h' § _5 w a 'f 8 - J _. I s b 63 fó B~3 5*2^ "B -3 Ö :o - *; 5 S O ~" c .: 5 o . i "ii ö »- __ . . '§¦? (S § O .5 * k. 1* ~" k. c, i- öc £, g ¦o g ^g »S "S 03 -o 2 o g a5 o S | t».i_ c b, S 1*1 f«l £ ¦ 5 1? <¦ ___ '¦ f' | B- "i jg, -*-« «; "* .2 * "2 = s- o ^ "-¦ 1-5 ^ __. I - S J -~-c~: ' l.;h.J*aj o ,C tt) O 3 N S ""J 5 ¦> 3 ! =3 -ö '0 «_ «1 >"* Sb'SS'Í! "B a c § O M C IN ~ *2~2 g>« 3 | .£, £ ° _ c "8 ~? "r i~* 3 s 2. «?'.& c S. gU ¦»$«£ . k. c/i ~J :o t jj «- £! o_T;~ S $ .C-J o S .3 e ~ ~- - .« "5 5. "5 'o ¦« í! e ~ir o ~3 c ., ~ o c o I *£ UQ * wT "^ ^ t; *o "O . .fc 'O '3 <- .b 'O « *_ Sa k s 2 -o "e 5 9 £ «a ,5-o sJSiSS ír h «5 k "^ t, 'O .2, '3 ¦» . «6 o b - "* T5 -o S ~ t c 2 S " <5;~.-*"C Ö 'C 03 ~3 o öo qj <; B- £ t g w 0 . «S CQ . _2 a ~ C ¦-¦ £ * Sb o 3. iii i^ _.-! ¦í.stt ¦ c ? - » * - «0 'O ? <u '3 "B w 5 ítilr.I := -;«,? ~j ¦- ¦3 t. . o '0 § 5" .is -- S ^ 5 9 * >o « 9 S > - .2 a -c >S o a _: = o & o n « sp c »s e .. _? .2- 0 c S o tfl S-5 _g 2 v "B c « « ! -5 S3 _. .S " k_S S »5 _S S-O t- *~ _9 ~5 |-«á .^> J,-, ¦e.hV s -5 .3'« *!^ í_^^~l C h! c c C -3 *£ l-^-í' fjeti einnig notiff aín í opinberu lífi þjóðarínnar og þar með rækt þær skyldur, er aukið frclsi lae;ði henni á herðar. Þó má ger« ráð fvrir. art giftar konur geti ahlrei sem skyhli gefið sig við félagsmálum fyrr en börn þeirra eru stálpuð orðin, enda má gera meiri kröfur til slíkra kvenna en annara. Þær liafa öðlast margháttaða lífs- reynslu og lífsfvllingu og ættu því að geta orðið góðir liðsmenn á opinberum vettvangi, enda hef- ur reynslan orðið si'i, að langflestar konur, sem t. d. Iiafa setið löggjafarþing þjóðanna liafa verið nokkuð við aldur, er þær hafa náð kosningn. Til dæmis höfðu 27 konui átt sæti í danska þinginu fram til ársins 1945. Aðeins fjórar þeirra voru innan við fertugt, þegar þær komu á þing, átta voru milli fertugs og fimmtugs, fjórtán milli fimmtugs og sextugs og ein yfir sextugt. Allar þessar konur eru taldar að hafa staðið prýðilega í stöð'u sinni og unnið þjóðnýt störf. Aldurinn þarf því enga konu að liræða frá því að leggja hönd á plóginn. Verkefnin eru óteljandi, hvert sem litið er, og fátt, sem ekki mætti betur fara og færi von- andi betur, ef móðurhönd konunnar væri með' í verki. Við erum enn að vissu Jeyti landnáms- þjóð, og eigum margt óunnið bæði á landi og í lundu, og fámennið margfahlar nauðsyn þess, að allra krafta sé neytt. Það er því meira en mál til komið, að íslenzka konan vakni upp iir of löngum svefnrofum til liarðra og markvissra átaka. Og þá er fyrsta sporið að afla sér svo víðtækrar menntunar, sem unnt er. Ef konur notuðu réttindi sín og tækifæri í því efni sem karlar, kæmi af sjálfu sér þátttaka þeirra í stjórnmálum, vísindnum, bókmenntum og list- um. Islenzkar konur verða í framtíðinni að linekkja þeim dómi með verkum sínum, að þær neyti aukins frjálsræðis til þverrandi atorku, og hefja nýja barátlu, bæði út á við og inn á við og gefast ekki upp fyrr en þær hafa náð þeim áhrifum og þeirri virðingu, er þeim ber í þjóð- félaginu. Ragnheiður Jónsdóttir. Hlæðu ávallt fyrst að sjálfum þér. Allir llafa eittlivað hlægilegt við sig og ýmsir hafa ánægju af að skemmta sér á kostnað annarra. Ef þú hlærð fyrst að sjálfum þér klæðist þú gullinni brynju, svo hhítur annarra hrín ekki á þér. e») t 30 19. JÚNl