Ragnheitiur Möller. Þjóðmálaþátttaka kvenna og hættumerkin við veginn I greini eiimi, er birtist í eiivu dagblaði liiifuð- Btaðarins síðastliðinn vetur, voru eftirfarandi at- 'iyglisverð nmmæli í garð kvenfrelsiskvemva: „Vitur maður á eitt sinn að liafa sagl eittbvað á ])essa leið: Ef kvenréttindakomunar fengjti að ráða, gerðu þær kvenfólkið fyrr en varir að karl- mönnum. 1 þessum ummælum eru öfgar, en þó nokkvir sannleikur. Þau eru vitanlega ósanngjörn gagnvart kvenréttindakonunum, cn sýna sajni hvert horfir og eru eins og liæltumerki við veg- inn. Bak við þau sézt óbugnanleg skopmynd af konulausuin beimi". Skyldi þeim mörgum karlmönmuium vera svona þungt niðri fyrir, sem láta sig skipta opinber mál. Reyndar var þetta skrifað áður en fréttin kom í blöðunum um, að karlmaður befði orðið að konu. Nei, það væri nú svei mér ekki beld- ur efnilegt, ef karlmeniiirnir færu að taka upp á því að umbreytast í konur — ég má ekki til þess bugsa, þó það ábyggjuefni Hggi nú frem- ur fyrir en bitt. Það er óneitandi lærdómsríkt að kynnast viðborfi málsmetandi manna til þjóð- málaþátttöku kvenna og greinarböf. gerði sitt til að koma okkur í skilning um, bvernig málin standa í dag, og ég er honum þakklát fyrir það. Sannasl að segja dró greinarböfundur tjald- ið ofurlítið frá binu pólitíska leiksviði, og augna- blik brá skærri birtu yfir lilut kvenna á svið- inu. Er nokkur furða þó að þær konur, sem urðu þessarar sýnar aðnjótandi, bafi þótt hlutur kvenþjóðarinnar næsta smár í samanburði við þá elju, sem þær bafa sýnt í því að fela karl- mönnunum blessuðum pólitíska forsjá sína. Afdráttarlaust lýsti greinarböfundur viðborfi sínu til pólitískrar þátttöku kvenna og ég virði bersögli bans miklu meira en þögn binna, sem villa á sér beimildir. Hver veit nema greinar- liöfvmdur eigi eftir að slást í pólitíska för kven- Irelsisbaráttunnar á Islandi. Engin veit sína æfina fyrr en öll er. En til þess að sýna að sú bætta, sem um ræðir liér að framan, er ekki ákaflega aðsteðjandi eða 19. JÚNÍ bráð liér á landi, ætla ég að ra»ða nokkuð þjóð- málaþátttöku kvenna. VIÐHORFIÐ I DAG Glögga bvigmynd vim þjóðniálaþátttöku kvenna er að fá, ef blaðað er í Kosningahandbók jyrir sveitasljórnir, sem Félagsmálaráðuneytið gaf úl á þessu ári, að lokuum kosningum til alþingis, bæjar- og sveitastjóma. Þar er skrá yfir alla kjörna fulltrúa á land- inu. Ég svipaðist um bekki þessara fulltrv'ia, en æði var þar lítið um kvennablómann. Og það vakna ótal spurningar í buganuni. Er Marta aaðsta bugsjón okkar kvennanna? Fær María ekkert sæti á kórbekk? Þaðan af síður að bún fái að setjast að fótskör neins meistara. Var ef til vill eittbvað til í því, sem Inga Þórarinsson skrifaði í Melkorku í bitteðfyrrra, að íslenzkar konur værvi að minnsta kosti 50 ár á eftir tímanum í við- borfum sínvun til þjóðmálaþátttöku. SVART Á HVÍTU Við skulum gera okkur grein fyrir bver blvit- falistalan er við kosningar til Alþingis, bæjar- stjórna og hreppsnefnda, sé miðað við 100. 52 þihgmenn cru kosiiir til Alþingie, þar af 2 k»n- ur erta ........................................ 3,89? 115 kjörnir lil bœjarstjóma í kaupstöðum, ]>ar -.<( !> konur <;fta ..............:..................... 4,3'/ 1 kauptúnunum var engin kona i kjöri, en þar voru kosnir 163 fulltrúar. Hreppsnefndarmenn eru 876, þar af 3 konur eoa ....................... 0,3'/í Aj 1206 kjörnum fiilltrúuni til Alþihgis, lncjarstjórini og í Bveitaatjórnir ern <ills 10 honur- kjörnar eða 0,8% 31
Beinir tenglar