þingframhjóðanda nokkurs. Við þetla fór allt og svo hafði þhigfulltrúum, seni ekki vorn buridn- í hál og brand. Sumar konur vildu fara með ofbeldi og slagamálum og bugðust vinna málið með ]>ví. Forystuna um þá bardagaaðferð hafði Pankhurst-fjölskyldan. Svo voru þær, sem vildu fara lagalegu leiðina. Þar voru þekklar háskóla- ir við sérmál sambandsins, verið skipt í vinnu- hópa, sem liver um sig tók til meðferðar einhverja sérgrein málsins. Vahlir höfðu verið fyrirfram formenn fyrir hvern starfslióp, konur frá ýms- um löndum, en aðrir þátttakendur voru mörgum konur fremstar í flokki, þótt sambandið sjálfl mánuðuni fyrirfram búnir að láta skrá sig í þá lýsti sig eigi fyrr en síðar fylgjandi ákveðinni bardagaaðferð, sem þá var sú, að vinna að rétt- indamálum kvenna í samræmi við lög og rétt, en ekki með ólöglegum aðferðum. Það hefur á sama hált verið sjónarmið sam- handiiis frá stofnun þess, að menntun kvenna og réttur til starfa verði ekki tryggður nema með fullkomnu stjórnmálalegu jafnrétti, en að því jafnrétti beri að ná með lögum og samstarfi starfshópa, sem þær höfðu áhuga fyrir. Svo þegar á þingið kom, var búið með bréfaskrift- um að undirbúa starfið, þannig að ýmsar upp- lýsingar lágu fyrir um allt, sem snertir mannrétt- indi, en málið var lagt fyrir á breiðum grund- velli, svo að það náði ekki aðeins yfir kosninga- rétt og kjörgengi, hehlur rétt til starfa og niennt- unar, jafnrétti innan fjölskyldunnar, heilbrigðis- mál o. s. frv. Von er síðar á bók um allar upp- þjóða á milli. Það er því þáttur í starfi sam- lýsingar starfshópanna og niðurstöður og verður handsins nú að standa við hlið annarra alþjóða- samtaka um allt það, sem verða má til eflingar jafnrétti, frelsi og bræðralagi, og er Alþjóða- samband háskólakvenna virkur aðili að mörgum þeim samtökum, sem vinna að þessum málum. Frá því að samtök Sameinuðu þjóðanna voru áreiðanlega mikinn fróðleik þar að finna. Sambandið hefur látið til sín taka störf Al- þjóðavinnumálastofnunarinnar og samþykkti þing- ið ályktun þess efnis að hvetja félög sambands- ins til þess að gera aJlt, sem í þeirra valdi stæði til þess að fá ríkisstjómir sínar til þess að styðja stofnuð, hefur þetta samband verið samstarfs- að alþjóðasamþykkt um sönm lauii fyrir slarf aðili þar. Það er hvort tveggja að flestar af þeim af sama verðmæti, hvort sem starfið væri unnið konum, sem hafa átt sæti á þingum S. Þ. og M karli eða konu. starfað hafa í hinum ýmsu sérstofnunum, sem Þá liefur Alþjóðasamband háskólakvenna unnið samtökin hafa komið upp, hafa verið félags- mikið í alheimssamtökum um bjálp til flótta- konur í Alþjóðasambandi liáskólakvenna og sum- manna og hælislausra, en hefur einkum miðað ar mjög framarlega — og svo Jiitt, að samtökin starf sitt við það að geta verið til aðstoðar há- liafa sem Jieild skapað sér aðstöðu í starfi S. Þ., skólakonum, sem liafa verið liraktar frá Jieim- m. a. með því að eiga ætíð sinn sérstaka fuJl- ili og starfi. En auk þessa liefur sambandið sjálft Irúa á þingum, sem fylgist með öJJu sem gerist flóttanefnd, sem vinnur að þessum málum og og er milJiliður milli þessara tveggja samtaka. ýms félög liafa unnið í þessu mikið og gott starf. Alþjóðasamliand liáskólakvenna Iiefur átt mikla Háskólakonur, sem landflótta hafa verið, hafa samvinnu við Menningar- og fræðslustofnun S. Þ. mikið Jagt leið sína til London. Þar hefur þeim Á stríðsárunum lióf sambandið nokkra starfsemi, verið veitt húsaskjól, margskonar fyrirgreiðsla og er síðan féJJ inn í verksvið Menningar- og fræðsJu- hjálp til þess að fá vinnu eða til þess að komast stofnunarinnar og á ýmsan hátt hefur verið um á öruggari stað. Félög háskólakveima í belur gagnkvæman stuðning að ræða, sem hefur verið sta;ðum löndum hafa og gert mikið að því að til hags fyrir báða aðila, þar sem AJþjóðasam- senda gjafaböggla til bágstaddra félagssystra og band háskólakvenna hefur hin víðfeðmu sam- gera það emi. Einkum var þess óskað á þinginu, tök sín, en FræðsJustofnunin fjármagnið. Þannig að konur liéldu áfram að hafa samband við heim- studdi þessi stofnun mjög að því að góður ár- ilislausar og ríkisfangsJausar liáskólakonur, sem angur næðist af þinglialdinu í sumar með því dvelja í braggahverfum í Þýzkalandi og Austur- að veita sambandinu ríflegan styrk og vera í ríki við Iiin aumustu kjör. raun og veru aðili að meginverkefni þingsins, Alþjóðasamband háskólakvenna miðar starf silt sem Iiafði lieitið: Mannréttindi, starfið fram- við trúna á friðarhugsjónina og samþykkti þingið undan. Verkefni þetta var tekið fyrir á þann hátt, í sumar ályktun þess efnis, að þar sein engin að öll þau erindi, sem flutt voru á þinginu, ein þjóða va^ri þess megnug, án samstarfs við voru um einhverja grein þessa víðfeðma máls, aðrar þjóðir, að varðveita þann frið, sem væri 19. jtJNl 35
Beinir tenglar