Stjórnir félaga- samtakanna. Frá vinstri: Lára Sigur- björnsdóttir, form. K.R.F.I., Helga Magnúsdóttir, form. K.I., Guðrún P. Helgadótt- ir, form. Bandalagsins. Aftari röð: Petrína Jakobs- son, Sigriður Thorlacius, Guðrún Heiðberg, Ólöf Benediktsdóttir, Guðlaug Bergsdótir, Soffía Ingvars- dóttir. eru: frá Kvenfélagasambandinu Freyja Nordal, frá Bandalaginu Guðlaug Bergsdóttir, og frá Kven- réttindafélaginu Oddrún Ólafsdóttir, en hún hafði í mörg ár verið gjaldkeri framkvæmdastjórnar og unnið þar mikið og gott starf. Síðasta Alþingi samþykkti að heimila rikisábyrgð fyrir þriggja milljón króna láni til stofnunarinnar. Gefin hafa verið út skuldabréf og seld til að standa undir byggingarskuldum Hallveigarstaða, því að fjárhagurinn verður að sjálfsögðu erfiður fyrstu árin. Vil ég hér með eindregið skora á einstaklinga og félög til aðstoðar við að selja þessi bréf, því að Hallveigarstaðir eiga tvimælalaust eftir að verða mikill styrkur menningar- og félagsstarfsemi kvena í landinu. Megi Guð og gæfan fylgja húsinu, sem svo mikl- ar vonir eru bundnar við. Myndirnar, sem fylgja þessari grein, eru teknar þegar húsið var afhent. Þær eru af fráfarandi framkvæmdast]órn og stjórnum og varakonum þeirr,a sem við tóku. S. J. M. Æviminningabók Menningar- og minningarsjóðs kvenna. 1 fyrravor kom út þriðja hefti af þessari bók, og eru þá alls komnar í hana æviminningargrein- ar um liðlega 200 konur. Eg hef ekki lengi lesið bók, sem er eins fróðleg, lærdómsrík og skemmtileg og þessi þrjú hefti, sem út eru komin. Þar eru skráðar hetjusögur um kon- ur til sjávar og sveita, sem hvergi annars staðar eru birtar. Konur, sem var það meðfætt, að þær „máttu ekkert aumt sjá", þó að efnin til að miðla öðrum, væru ekki alltaf mikil. Konur í æðstu stöð- um og velmegandi, en töldu þó ekki eftir sér að hefjast handa og veita liðsinni, þegar þjóðfélagið eða þeir, sem minna máttu sín, þurftu þess við. Ógleymanlegust af öllum þessum frásögum verður mér þó sagan af konunni, sem leiddi drenginn sinn á sjöunda ári austan úr Rangárþingi til Reykja- vikur í atvinnuleit, þegar enginn þar vildi taka vinnukonu með barni, og faðir drengsins var orð- inn heilsulaus og gat þess vegna ekki séð fyrir þeim. Aleigu þeirra bar hún á bakinu í poka. Seinna hlotnaðist henni sú gæfa, að þessi dreng- ur, sem hún vildi ekki fyrir nokkurn mun skilja við sig, varð dugandi og þjóðkunnur maður. Á heimili hans átti hún rósama elli umvafin ást og umhyggju konu hans og barna. Nú þegar er farið að safnast talsvert efni í fjórða bindi, og álít ég, að bók þessi sé tilvalin tækifæris- gjöf bæði fyrir unga og aldna. Afgreiðsla bókar- innar er í skrifstofu Menningar- og minningar- sjóðs kvenna að Hallveigarstöðum. S. J. M. 24 19. JÚNÍ
Beinir tenglar