19. júní

						Þuríður Pálsdóttir sem „Norína" í Don Pasquale.

Þuríöur Pálsdóttir

Ég var 11 ára gömul þegar ég söng fyrst ein-

söng í útvarpið. Það var í barnaleikritinu „Brúð-

arslæðan". Þorsteinn ö. Stephensen stjórnaði og

lét prófa nokkrar stúlkur. Sú sem fékk aðalhlut-

verkið þurfti að syngja lag, og út á það fékk ég

hlutverkið.

Á skólaárunum söng ég í kórum og stöku sinn-

um einsöng á skemmtunum. Það er helzt til tíð-

inda frá þessum árum, að ég gekk í Tónlistar-

félagskórinn og fékk að syngja með, þegar Alþing-

ishátíðarkantata Páls Isólfssonar var flutt í Frí-

kirkjunni. Tilefnið var fimmtugsafmæli hans. Það

var stór stund. Hann stjórnaði sjálfur. Ári síðar

var Myndabók Jónasar Hallgrímssonar sett á svið

í Trípólíbíó, tilefnið var fyrsta listamannaþing,

sem hér hefur verið haldið. Kiljan færði Jónas

í   leikbúninginn,   en   Páll   samdi   tónlistina.   E>ar

26

UNGAR ÍSLENZKAR

ÚPERUSÖNGKONUR

Árið 1965 birti „19. júní" viðtöl viS nokkrar

leikkonur og myndir af þeim.

Nú hafa nokkrar söngkonur, sem komiS hafa við

sögu á íslenzku óperusviði síðastliðin 4—5 ár, leyft

bláðinu áð birta myndir af sér og stuttar frásagnir

af nánú sínu og söngferli. „19. júní" óskar þeim

óllum gœfu og gengis og vonar, að þœr eigi eftir

að gleðja augu og eyru íslenzkra leikhúsgesta með

flutningi fjölmargra óperuhlutverka á ákomnum

árum.

söng ég Kossavísur, en leikararnir dönsuðu marsa

og menúetta. Það var óvenjuleg og skemmtileg

sýning.

Svo var útvarpskór stofnaður árið 1947, með

Róbert Abraham í broddi fylkingar. Þar var ég

2neð frá byrjun og söng í kórnum meðan hann

starfaði. Útvarpskórinn flutti messu eftir Haydn

í Fríkirkjunni, og þar söng ég mína fyrstu stóru

sóló. Eftir það tók hvert verkefnið við af öðru. Um

þetta leyti var starf Tónlistarfélagskórsins með

miklum blóma undir stjórn Dr. Urbancic. Með

honum söng ég einsöng í ýmsum stórverkum. Það

var góður maður, Dr. Urbancic, ómetanlegur fyrir

íslenzkt tónlistarlíf. Einstakt ljúfmenni.

Straumhvörf verða 1950, þegar ég fór utan til

söngnáms í Mílanó. Eftir ársdvöl þar „debúteraði"

ég í hlutverki Gildu í Rígólettó eftir Verdi. Þetta

var i Bergamó, fæðingarbæ Donizettis, á Teatro

Rubini. Jpetta gekk framar öllum vonum, ég fékk

að syngja á móti sjálfum Otello Bersellini, sem

náði mér um það bil upp í mitti. Alveg ógleyman-

legt kvöld. Ég undraðist það mest, hvað ég var ró-

leg. Skömmu seinna fór ég heim og hélt sjálfstæða

Framh. á bls. 30.

19.  JÚNl