Margrét Jónsdóttir KVOLD Léítur lœkjarniSur, Ijósgrœn tún og hagi. Ríkir ró og friSur, rennur sól í ægi. HINN NÝI TÍMI Bjarti, glœsti foss í fjallaþröng, fram þú brunar dœgrin mörg og löng, niður þinn í eyrum minum ómar eins og silfurskœrir gígjuhljómar. Þótt þú ávallt syngir sama brag, seiSir jafnan þetta forna lag, likt og brot frá Islands öldnu sögum, eða IjóS frá horfnum bernskudögum. Breytist allt og byltist heims um lönd, bráSum kemur sjálfsagt einhver hönd, bjarti foss, er fellir þig í dróma, framar aldrei söngvar þínir hljóma. Girnast dýra málma mannabörn, malar gull hin nýja gróttakvörn, því er rofinn þúsund ára friSur, þagnaSur er margra alda kliSur. Helga Þ. Smári I DAG Ef vinarorS þú átt í huga, þá áttu aS segja þaS strax. Mundu aS mjótt er biliS frá morgni til sólarlags. Gærdagurinn er genginn, hann gefur þér neikvœtt svar; á morgun er komiS mugguloft og mikiS skýjafar. HafirSu erfitt verk aS vinna, þú verSur aS byrja í dag. HálfnáS er verk þá hafiS er, hyggSu aS þeim brag. Á morgun er kominn myrkur bylur, mundu því, aS leynast oft í Utlum skugga lœvís ský. Bíddu því ekki boSanna, en brostu þessa stund. Þú veiz.t ei, hversu lániS leikur lengi þér í mund. Brútt renna þín spor í sævarsandinn og sjást ei framar þar. Aldrei kemur aftur dagur, sem einu sinni var. 32 19. JtJNl
Beinir tenglar