19. júní

						Hanna Bjarnadóttir, frh. af bls. 28:

Mér er sérstaklega mirmisstætt sumarið 1935,

þegar mamma fór í síld til Siglufjarðar og hafði

mig með sér. Þá kölluðu síldarstúlkurnar oft til

mín upp í gluggann á bragganum, þar sem ég

var á náttfötunum að horfa á mömmu salta,

og báðu mig að syngja nokkur lög, þær skyldu

borga mér fyrir, þegar hrotan væri búin. Það stóð

ekki á greiðslunni og munu það hafa verið mínar

fyrstu tekjur af söng. Og þótt þær væru í 5-eyr-

ingum, 10-eyringum og 25-eyringum, þá fannst

mér það hlyti að vera talsverð uppbót fyrir

mömmu, því þetta var eitthvert mesta síldarleysis-

sumar.

Svala IMelsen, frh. af bls. 29:

Karlakórnum Fóstbræður og Karlakór Reykjavíkur.

Ég hef farið í söngferðir utanlands með Karlakór

Reykjavíkur, sem ég mun minnast alla mína ævi.

Fyrir nokkrum árum tókum við okkur saman fjór-

ir söngvarar og héldum konserta víða um land við

mjög góðar undirtektir. Ég hef verið einsöngvari

með Sinfóníuhljómsveit Islands ásamt Fílharm-

oníukórnum, og hef ég þar fengið að glíma við

stórbrotin og fögur verk.

Ég óska þess, að einhvern tíma rísi hér glæsilegt

óperuhús, og að þar streymi inn áhugasamir hlust-

endur, sem vikja styðja og styrkja íslenzka söngv-

ara, sem syngja um ástina, gleðina, sorgina og

þjáninguna. Ef það rætist, þá er minn draumur

orðinn að veruleika.

Eygló Viklorsdóttir, frh. af bls. 31:

fá, hafa farið þaðan ánægðir með það, sem þeir

sáu og heyrðu. Það hefur orðið Óperuflokknum

mikil hvatning til frekara áframhalds.

Mér hefur verið það mikil ánægja að starfa í

þessu félagi, og það er einlæg ósk min, að íslenzkir

söngvarar og aðdáendur þeirra fái ósk sína upp-

fyllta, hvað snertir viðunandi skilyrði til óperu-

flutnings.

Ég mimiist líka atviks á Akureyri. Þá var ég á

gangi með leiksystrum mínum og var eitthvað að

raula, þegar tvær stúlkur gengu framhjá, báðu

mig að koma afsíðis og syngja sérstakt lag, sem

þær tilnefndu. Svo létu þær krónu i lófann á mér

og sögðu, að ég ætti að læra að syngja, þegar ég

stækkaði. Seinna fékk ég að vita, að þetta voru

systurnar Hildur og Guðrún Þorsteinsdætur. Guð-

rún varð seinna minn fyrsti söngkennari og veitti

mér ómetanlega hjálp. Þegar ég söng með Kantötu-

kór Akureyrar undir stjórn Björgvins Guðmunds-

sonar, var hún þjálfari kórsins og bauð mér söng-

tíma tvisvar í viku endurgjaldslaust. Mína fyrstu

sóló söng ég í stóru tjaldi á Akureyri á Jónsmessu-

kvöld sumarið 1945. Þá hélt Kvenfélagið fjöl-

breytta skemmtun og nefndi „Tivoli".

Þegar Tónlistarskóli Akureyrar var stofnaður í

ársbyrjun 1946, innritaðist ég í hann sem píanó-

nemi frú Margrétar Eiriksdóttur. Hún var einnig

skólastjóri. En það var stutt gaman, skemmtilegt,

því það ár fluttist ég til Reykjavikur, fór í Tón-

listarskólann og hóf söngnám hjá Sigurði Birkis

söngmálastjóra. Á þeim árum söng ég mikið á

skemmtunum og í útvarp, en mér er einna minnis-

stæðast, þegar ég söng í hófinu að Hótel Borg á

Sjómannadaginn 1948. Mér var það sönn ánægja,

því að sumarið áður var ég kokkur á 27 tonna báti

frá Ólafsfirði og kynntist þá nokkuð sjómannslíf-

inu og þykir mér vænt um þá stétt. Undirleikari

minn var þa Fritz Weisshappel. Segja má, að hann

hafi haldið sönglífinu uppi, meðan starfskraftar

hans leyfðu, og það var mikill skaði fyrir tónlistar-

líf borgarinnar, að svo mætur og mikilhæfur maður

skyldi falla frá löngu fyrir aldur fram.

Haustið 1953 ætlaði ég til Italíu (Milano), því

þangað fóru flestir okkar söngvarar. En um sum-

arið kom afabróðii' minn, Jóhann Norman og Ásta

Árnadóttir (málari) kona hans, frá Ameriku í

heimsókn til „fyrirheitna landsins" og dvöldu hér

í mánuð. Notaði ég þann tíma til að koma mínum

skilríkjum í lag, svo ég gæti farið með þeim vest-

ur um haf. Guðrún I'orsteinsdóttir söngkona útveg-

aði mér dvalarstað hjá Gunnari Matthíassyni, móð-

urbróður sinum, í Los Angeles. Frú Þóra, dóttir

Gurmars, útvegaði mér svo söngkennara sinn, Mrs.

Florence Lee Holtzman. Við Þóra urðum samferða

í söngtimana um sinn, en brátt kom að því, að of

langur timi fór í ferðir, svo kennari minn bauð

mér að dvelja hjá sér og þrem öðrum konum.

Tvær þeirra voru gamlir nemendur hennar í París,

34

19. JÚNl