19. júní

						Ég finn ekkert til.

Þú ert svo fær.

En snúum okkur aftur að kvenréttindakonun-

um. Ég hefði frekar búizt við, að Punch hefði of-

boðið framferði þeirra, en svo var ekki. Oðruvisi

var þessu háttað um hann en flesta menn á hans

tímum. Kímni hans hélzt alltaf. Honum fundust

mennirnir, sem áttu í stöðugri baráttu við konurn-

ar, engu síður hlægilegir en konurnar, sem þeir

voru að elta ólar við. Satt bezt að segja voru kven-

réttindakonurnar hugvitssamar, fjörugar og ein-

staklega hugrakkar, þótt flestir hafi gleymt þvi nú.

Dppátæki þeirra voru langtum lymskulegri en þau

reynast nú á tímum hjá fólki, sem tekur þátt í

mótmælum. Ein kona lét senda sig í bögglapósti

til forsætisráðherrans. Önnur lét klippa af sér hár-

ið og fór síðan á fund klædd sem póstmaður. Áróð-

ursblöðum sínum dreifðu þær úr loftbelg, sem þær

létu svífa yfir London. Á milli stanganna á kvenna-

stúkunni í neðri málstofu brezka þingsins hentu

þær áróðursblöðum og létu þeim rigna yfir höfuð

þingmannanna. Alls staðar voru kvenréttindakon-

ur. Dame Ethel Smyth tónskáld stjórnaði lagi sínu,

Marsi kvenna, með tannbursta úr glugganum á

fangelsisklefa í Hollowayfangelsinu, er kvenrétt-

indakonur „marséruðu" í fangelsisgarðinum vegna

daglegra líkamsiðkana.

Já, kvenréttindakonur voru hnepptar í fangelsi,

ekki svona tvær og þrjár, heldur hundruðum sam-

an. Þetta voru konur, sem aldar höfðu verið upp

við allsnægtir, og konur, sem unnið höfðu í myll-

um. Flestar þeirra voru blátt áfram og viðfelldnar

eiginkonur og mæður. Þið getið rétt ímyndað ykk-

ur, hvílík áreynsla þetta hefur verið fyrir þær.

Hugsið ykkur óánægju ykkar, ef einhver systir

ykkar eða frænka væri hneppt í fangelsi, af því að

hún hefði tekið þátt í mótmælaaðgerðum vegna

Viet Nams, atómsprengjunnar eða einveldisins á

Grikklandi.

Hrottaleg meSferb'.

Kvenréttindakonurnar fóru í hungurverkfall,

þegar þær voru í fangelsi hundruðum saman. Eng-

in stjórn vill, að fólk svelti sig í hel. Fangelsislækn-

um var skipað að beita þær valdi, til að þær borð-

uðu. Lýsingarnar, sem kvenréttindakonurnar hafa

gefið, sýna, að þetta er einhver hrottalegasta með-

ferð, sem fólk hefur sætt.

Fólk gleymir þessu hugrekki og þolgæði og man

aðeins eftir hefndarverkum, sem kvenréttindakon-

urnar frömdu, eins og að brenna byggingar, sem

að vísu voru alltaf mannlausar. Jafnvel þá hélzt

kímni Punch. Satt að segja er uppáhaldsskopmynd

mín í bókinni um þetta efni. Hún sýnir örvilnaða

konu, sem liggur á hnjánum fyrir framan grind

á arni og reynir árangurslaust að kveikja upp eld

til að hita vatn í katli. „Hugsa sér, það var bara í

gær. sem ég kveikti í tveimur skemmtihúsum og

einni kirkju!"

Er þetta ekki fyrir okkur öll? Þarna birtist mik-

ill metnaður okkar og mannlegur veikleiki í réttu

hlutfalli.                           Lauslega þftt af S.A.V.

LETTARA HJAL

Framhald af bls. 25

hcnni, að hún sé blinduð af ást á fjölskyldu sinni,

cn þar sem ég hins vegar sé ekki skyldur neinum

í hennar fjölskyldu, eigi ég auðveldara með að sjá,

þegar hún hefur rangt fyrir sér.

Ef maður er fullkominn í sínu heimilislífi, ætti

hann einnig að vera það utan heimilis. Þegar við

erum í samkvæmum, er ég kurteis við frúrnar og

slæ þeim gullhamra. Konunni minni finnst alltaf,

að í samkvæmi ætti ég að sinna henni meira, og

stundum spretta deilurnar á milli okkar út af því,

að ég veiti öðrum konum of mikla athygli.

Henni gengur svo illa að skilja, hvað ég er full-

kominn sem eiginmaður, og þess vegna ætti hún

ckki að vera svona eigingjörn.

Sumar af þessum konum, sem ég hitti, eiga

kannski ekki fullkomna eiginmenn, og þurfa því

að fá einhvern til að hlusta á sig með vingjarn-

legri samúð. Þetta skilur konan mín ekki, en kall-

ar það ástleitni og daður.

Sumir menn halda, ef maður er fullkominn

eiginmaður, þá eigi hann að hjálpa til við heim-

ilisstörfin, slá grasflötinn, fara út með ruslafötuna,

taka til í kjallaranum og gera við þakið. Þetta er

klára vitleysa.

Konungar standa ekki á verði, forsetar standa

ekki í snjómokstri, forsætisráðherrar þvo ekki bíl-

inn sinn. Ef þú ert fullkominn eiginmaður, verður

þú að halda uppi virðingu þinni og myndugleika.

I^átum þá ófullkomnu vinna skítverkin.

Ef þú ert gift fullkomnum manni, kannast þú

sennilega við hjá honum alla þá eiginleika, sem ég

hef bent á hér.

Sértu það ekki, finnst þér þá ekki leiðinlegt, að

þú skulir ekki vera gift mér?

(Þýtt úr Reader's Digest).                               S. J. M.

42

19. JÚNl