19. júní

						Hól/nfriSur og Sigga Lina

„Þessi kvenréttindi hafa verið til ills eins. Þær

höfðu það miklu betra frúrnar í gamla daga, sem

létu vinnukonurnar um leiðinlegustu störfin og

höfðu svo barnapíu."  Þetta sagði ung, reið kona á

því að konumar eru óneitanlega hluti af því. Hitt

er ekki ætlunin að koma með einhver þjóðráð,

sem leysi allan vanda þessa máls. Það er ekki á

minu færi í dag, þar eð mér sýnist, að þjóðfélögin

sem slík og þá lika staða konunnar í þeim, séu í

hraðfara breytingu . Aldagamlir siðir og venjur

í okkar vestræna heimi hafa breytzt, nýjar hug-

myndir skjóta upp kollinum, þéttbýlar borgir taka

við fólki úr sveitaþjóðfélögum, og hvernig þau

margvíslegu þjóðfélagslegu vandamál, sem nú er

við að glíma, verða leyst, veit enginn.

Það er eitthvað hlálegt við það, þegar fólk fer

að ræða þá spurningu, hvort karlmenn eigi að

standa upp fyrir kvenfólki í strætó, — þegar rétt-

indi kvenna eiga að vera á dagskrá. Að minu viti

eru slíkar spurningar algjörlega fánýtar og út í

hött. Slíkt kemur ekkert við mannréttindum kven-

fólks fremur en það varðar stéttabaráttu, hvort

fólk leggur i vana sinn að sleikja hnífinn eða ekki.

Hvort einhverjar þjóðir setja sér þær reglur að

sýna kvenfólki, karlmönnum eða börnum einhvers

konar riddaramennsku til þess að punta upp á

lífið, hlýtur að vera fremur skylt trúarathöfnum

en kvenfreisi. Að fá sömu laun fyrir sömu vinnu

er af allt öðrum toga spunnið.

Hólmfríður Gunnarsdóttir:

Hver vill veröa að saltstólpa?

?

dögunum. Vissulega hafði hún nokkuð til síns máls,

enda þótt kvenréttindahreyfingin hafi ekki til

muna breytt atvinnuháttum landanna. Til þessara

þjóðfélagsbreytinga liggja aðrar ástæður. En vissu-

lega var ekki leiðinlegt að vera „fín frú", áður en

það uppgötvaðist, að vinnukonur eru líka mann-

eskjur.

Mig langar að leggja hér fram ýmsar stað-

reyndir viðvíkjandi stöðu konunnar í þjóðfélaginu.

Ef farið er út í þá sálma, verður ekki hjá því

komizt að minnast aðeins á þjóðfélagið yfirleitt,

16

Fyrir nokkru sá ég sjónvarpsþátt, þar sem þessi

mál voru rædd. Þar var það vottfest, að konur

hefðu samkvæmt lögum sömu laun fyrir sömu

vinnu og jafna möguleika til að „komast áfram"

eins og kallað er. En allir vita, að þetta er aðeins

hálfur sannleikur. Karl og kona, sem hefja sams

konar störf hjá sama fyrirtæki, hafa ekki sömu

möguleika til frama og hækkaðra launa. Hve mörg

eru ekki dæmin um það, að karlmenn eru innan

tíðar titlaðir fulltrúar eða eitthvað slíkt og þar með

hækkaðir til muna í launum, þótt þeir hafi ekki

19.  JÚNÍ