19. júní

						ég að mikilvægt sé að halda því til að

sýna fram á samhengið í sögunni, en

Kvenréttindafélagið var upphaflega

stofnað til að koma konum til mennta

og til að fá kosningarétt. I framhaldi af

hugmyndahópnum skipulögðum við

svo starf félagsins.

Fjölmörg verkefni hafa verið hjá stjórn-

inni á þessum árum, má þar nefna nám-

stefnu um stjórnunarstíl kvenna, en fé-

lagið hefur verið að vekja athygli á kon-

um í atvinnulífi. Þá var komið upp nám-

skeiðum um óvígða sambúð, fjármál

heimilanna, í greinaskrifum, ræðu-

mennsku og fundarsköpum, sögu

kvennabaráttunnar og framkomu í fjöl-

miðlum. Einnig var haldinn fundur um

mismunandi uppeldisaðferðir stúlkna

og drengja, m.a. til að athuga að hve

miklu leyti uppeldi og kennsla móti

kynin á mismunandi hátt..

Málþing var haldið um erlendar konur á

íslandi, hvort þær væru kúgaður minni-

hlutahópur. Þá var fjallað um sjálfs-

mynd kvenna í fjólmiðlum, hvernig

konur á fjölmiðlunum vinna og hvernig

fjallað er um konur í fjölmiðlum. „Sl.

vetur vorum við með málþing um áhrif

ofbeldis í tölvuleikjum og fjölmiðlum á

börn, fjölluðum um heilsufar kvenna og

föðurhlutverkið.

Við höfum einnig farið saman í leikhús,

á verk sem tengjast kvennabaráttunni

og efndum til ritgerðarsamkeppni

grunnskólanema um stöðu kynjanna

árið 2000.

Ákveðið var á landsfundi 1992 að

fjölga tölublöðum 19.júni úr einu á ári í

þrjú, og blaðið hefur verið notað til að

kynna starfsemi félagsins fyrir nýjum

félögum.

Eðlilega höfum við einblínt talsvert á

hlut kvenna í stjórnmálum, og félagið

verður að halda áfram að hvetja konur

til þátttöku í stjórnmálum.

Til að koma á raunverulegu jafnrétti

þarf viðhorfsbreytingu, þar sem laga-

legu jafnrétti hefur verið náð. Einn liður

í því er að leggja áherslu á mikilvægi

kvenna í atvinnulífinu. Annar liður er

að skoða grannt aðferðir í uppeldis og

fræðslumálum og á það höfum við lagt

áherslu í stjórn KRFÍ að undanförnu.

KRFÍ hefur lagt áherslu á að karlmenn

fái fæðingarorlof til að tengjast fjöl-

skyldunni betur og það hefði eflaust í

för með sér viðhorfsbreytingu. Kvenna-

baráttan hefur verið föst í ákveðnum að-

ferðum og haft tilhneigingu til að ein-

angrast, þetta hefur verið tiltölulega lít-

ill hópur sem hefur verið að tala við

sjálfan sig. Við þurfum að fá karlmenn

til liðs við okkur og fá þá til að skilja að

jafnréttisbaráttan er ekki einkamál

kvenna. Konur eiga líka að vera mun

jákvæðari í sinni pólitík, ekki sífellt að

tala um vandamálin, umræðan á að snú-

ast meira um það jákvæða sem er að

gerast. Við eigum að horfa meira á við-

horf til starfa og launa, eitt af verkefn-

um félagsins hefur verið að styrkja

sjálfsímynd kvenna. Konur verða vissu-

lega að halda vöku sinni því víða um

heim eru þær að tapa réttindum."

- Hvað tekur svo við hjá þér?

„Stjórnmálin, ég er borgarfulltrúi, en

kvennabaráttan heldur áfram að vera

samofín stjórnmálunum. Kvennabarátt-

an á síðustu árum hefur einkennst af til-

vist Kvennalistans en ég tel að sérstöðu

hans hafi lokið í síðustu borgarstjórnar-

kosningum. Við getum velt fyrir okkur

hvað hefði gerst ef Kvennalistinn hefði

ekki komið fram en upp úr 1980 var

mikil gerjun í kjölfar kvennafrídagsins,

kona varð forseti, og mikill drifkraftur

var hjá konum í öllum flokkum.

Kvennaframboðið kom fram og svo

Kvennalistinn vegna þess að konur

voru óþolinmóðar og fannst breytingar

innan flokkanna ekki ganga nógu hratt.

Ég held að þetta skref hafi hægt á kon-

um innan flokkanna. Kvennalistinn hef-

ur haft mikil áhrif í samfélaginu, en

reynslan hefur sýnt að ekki er hægt að

hafa pólitískan flokk sem vinnur ein-

göngu út frá hagsmunum kvenna."

krydd

egið lambakjöt í lofttæmdum umbúðum

.hvass.,.snark...nammmmm

ÓTRÚLEGA

Ijúffengt d grillið

KEA

ÖMMIHSiitia

15