sjá óspjallað land fyrir framan sig, þar sem þeir sitja með stýrið milli fóta sér og fitla við gírstöngina. Þeir verða að fá að keyra eftir vatnsbakka eins langt og hann Iitli þeirra kemst, bara einu sinni, þeir verða að aka upp hlíðar sem blasa við í viðkvæmu lífríki, bara einu sinni enn. Og á meðan ekki verður slys á mönnum halda þeir áfram. Þá munar ekki um poka af grasfræi í sári landsins, ef þeir eru gripnir. Og þá eru þeir ótaldir sem þurfa að gera meira en að saurga völlinn með því að ganga álfrek. Það er ekki til sá ferða- mannastaður á íslandi sem ekki virðist hafa örvandi áhrif á úrlosunarþörf lands- manna. Enn eru Kjalleklingar tilbúnir að krefjast sjálftekins réttar síns til að saurga allt land með því að ganga álfrek - eða ata það heiftarblóði ... skyttunnar sem skýtur á allt það sem ekki getur forðað sér. Ég gleymi ekki verstu landspellvirkjun- um: Útgerðarmönnunum sem gera út á landið sjálft. Ekki íslands Hrafnistumenn HELDUR: Landsins efnistökumenn sem skafa hraunað hold fósturjarðarinnar inn að beini. Það heitir að bjarga verðmætum og skapa vinnu. Séu þessir verðmæta- skaparar staðnir að verki dæmast þeir til að slétta út subbuskapinn og sá grasfræi í hraunfleiðrin. Hvernig er það annars? Viljum við skipta á eldborgum og þessum grasvöllum? Ófáir nútíma Islendingar eru samtaka um að ganga einmitt til stærsta álfreksins á spjallað land efnistökumanna: Þar henda þeir heimilistækjum og bílum, það er sko að gera stórt í skóinn sinn, eða gengur nokkur stærri álfrek hérlendis en þessi hópar? Enn er von til þess að friður megi takast milli Þórsnesinga og Kjaleklinga, þótt seint sé. Margt þurfum við að gera til að bæta landinu upp búsetu okkar í því, eða heimsóknir okkar til þess, eins og sagt er nú á dögum, en við skulum minnast þess að ganga varlega til álfreks. Oft má land kyrrt liggja. GONGUM VEL UM GARÐINN OKKAR «p Akureyri HAFNARFJARDAR- KAUPSTAÐUR POSTUR OG SIMI áiwri ÞJOÐBRAUT UPPLYSINGA LUMENE SNYRTIVORUR AIV* Endurvinnslan hf Nýtt úr notuðu! MALBIKUNARSTOÐ REYKJAVÍKURBORGAR 28
Beinir tenglar