Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ķslendingur

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ķslendingur

						ISLENDÍNGUH
Frá eidhásdeginum.
Frambald at 1. sióu.
Nefndin er að % skipuð rauðum
þingmönnum og ber öll fram tillög-
ur, sem mestmegnis gera ráð fyrir
nýjum álögum á neyzluvörur al-
mennings, sem renni i sveita- og
bæjarsjóði, til þess að vega upp á
móti því sem ríkissjóður tekur af
gjaldendum i háum sköttum. Tekju-
skattshækkunin lendir því beint á al-
menningi — eins og stjórnarand-
stæðingar sögðu að fara myndi.
Um gjaldeyrisástandið kvaðst Ól.
Th. verða fáorður. Niðurstaðan værí
þar í stuttu máli sú, eítir opinberum
reikningum að nú skorti um 8—9
milj. á greiðslujöínuð, en skuldir
lándsmanna aukist á 2 árum um 20
milj. kr. Það sýnir sig nú ljóslega,
að alt lánstraust utanlands er á
þrotum. Síðasta dæmið, að ekki er
lengur örugt að bankaábyrgð fáist
fyrir notaþarfir til útgerðarinnar,
sem stendur þó undir mestum
þyngslunum. Það sjest hjer Ijóslega,
að raunverulegt gildi krónunnar er
langt fyrir neðan það, sem hún er
skráð.                                         í "i u
Enn vitnaði Ol. Th. í 4 ára áætl-
unina, þar sem stendur, að ónauð-
synlegar greiðslur skuli færðar nið-
tir og alls sparnaðar gætt. Á haust-
þingi 1934 buðu Sjálfstæðismenn
samvinnu um sparnað, en því var
hafnað og voru þá feldar allar
lækknartillögur, sem Sjálfstæðism.
komu einir fram með. í fyrra tókst
samvinna, en meðan fjárveitinga-
nefnd er að reyna að lækka ýms út-
gjóld og hefir gert tillögu um einnar
miljónar lækkun, þá sitja sosialista-
og framsóknarbroddar á leynifund-
um og samþykkja nýjar hækkanir
um 2 miljónir, svo HÆKKUNIN d
fjárlögunum varð 1 miljón, i stað
þess að þau hefðu átt að LÆKKA
um þá upphæð.
Þeim er alltaf erfitt um allar
lækkanir, rauðu flokkunum, því eft-
ir svo margra ára stjórn er alt þann-
ig í pottinn búið, að lækkanir mundu
fyrst og fremst koma niður á þeirra
fylgismönnum. Fjármálaráðherrann
var hreykinn í ræðu sinni um dag-
inn, af því að y2 milj. króna rekst-
ursafgangur væri í bókum hans. En
á hálfu öðru ári hafa verið Iagðir á
nýir skattar, sem nema mörgum mil-
jónum og af áfenginu hefir fengist
milj. gróði og svo er ráðherrann
hreykinn af því, að nokkur 100 þús.
kr. eru nú eftir af þessum blóðpen-
peningum. Ráðherrann hafði lo£-
að fyrir kosningar að álögum skyldi
létt af í stað þess að hækka þær —
hann varð ráðherra til þess að fram-
kvæma þetta — en nú hefir hann
svikið — marg svikið, en hvernig
hefði útkoman orðið et hann hetði
Staðið VÍð iotorðin? Einni mynd
má bregða upp í viðbót. Nú standa
100 bændur i vanskilum meö vexti
og a/borganir af miljónum þeim, sem
lagðar voru f kreppulánasjóð. Að
óbreyttum lagaákvæðum á að sel/a
á nauöungaruppboöi til að fá upp
i   greiðslurnar,    Veröur   það  gert?
Þessi vanskil sýna best rekst-
ursafkomu bændanna, sem þó
er sú stétt, sem neitar sér um
flest af lífsþægindum.
Stjórnin hefir neitað samvinnu
um sparnað sagði Ó. Th.,   en
þó veit hún að ofan á alt ann-
að bætist nú fiskileysi um all-
an sjó og harðindi, sem spenna
hálft   landið í  heljar  greipum,
Almenningur mun dæma um slíka
stefnu á neyðartímum — en annað-
hvort verður fólkið að losa sig við
slíka stjórn eða stjórrin mun losa
þjóðina við frelsi og fullrétti, eftir
að hafa eyðlagt afkomu eínstaklinga,
banka og rikis.
Ó. Th. hélt áfram að leiða rök
að því að stjórnarflokkarnir heföu
bæði virt vilja stjórnarandstæðinga
aö vettugi þó þeir hefðu meira at-
kvæðamagn á bak við sig og einnig
svikið sína kjósendur í þyðingar-
mestu málunum, og endurtók loks
kröfuna um þingrof og nyjar kosn
ingar.
Svar ráðherranna við peim krö/u
rar á þá leiö að þeir færu ekki eftir
orðum Ólafs Thors um það hvenær
þeim þóknaöist að fara frá. Það er
gott dæmi um »takt« þessara manna,
að þeir svara eins og það sé Ó, Th.
einn sem beri fram kröfuna um þing-
rof — það séu bara persónuleg til-
mæli hans — en ekki krafa, sem
meirihluti allra kjósenda í landinu,
mun taka einróma undir.
Ó: Th. hefir ætíð komið sköruglega
og drengilega fram fyrir hönd flokks-
manna sinna, en sérstaka ástæðu hafa
þeir til að þakka honum fyrir traust-
an og sannan málaílutning á þessum
síðasta reikningsskiladegi 1  þinginu.
Úr ræðu /óns Pálmasonar
S'U venja hefir skapast að ríkjandi
stjórn og áhrif stjórnarstefnu meiri
hlutans ,sé gagnrynd á eldhúsdegi.
Ég mun nú sérstaklega snúa mér til
þeirra, sem með ráðherravöldin fara
og eru ófrjálsir þjónar flokkavalds-
ins á þingi, og athuga verk ráðandi
flokka.
Sjálfstæöismenn hafa nú verið í
minnihluta í stjórn í 9 ár, niiv.
stjórnarflokkar hafa ráðið mest af
þeim tíma og hafa þau ár verið
mikil umrótsár á öllum sviðum og
þessi tfmi þvf mjög áhrifarfkur
valda tfmi.
Menn muna gamla herópið, sem
hljómaði í hverju blaði Tímans á
árunum: »Alhliöa viðreisn í sveitun-
um!« — Nú hafa Framsóknarmenn
stjórnað landbúnaðar- og fjármálum
í 9 ár — þeir hafa haft yfirstjórn
bank'anna, SÍS og Búnaðarfélagsins,
sem hafa verið áhrifastofnanir í
sveitunum. — Vegna þessarar að-
stöðu stjórnarflokkanna ætti ekki að
vera ástæða til að óttast um ástand-
ið þar og því rík ástæða til þess að
bregða upp mynd af því, hvernig
ástandiö er raunverulega.
Ræktunin hefir venjulega verið
nefnd sem dæmi hinna miklu fram-
fara til sveita. Síðustu 12 árin hefir
verið ræktað meira en nokkru sinni
fyrri og eru orsakir þess aðallega
tvær, þ.e. tvenn lög, jarðræktar- og
ræktunarsjóöslögin, sem urðu til
löngu fyrir tfð þessarar stjórnar. —
Það lyftir undir ræktunina, að bænd-
urnir verða aö reyna þær leiöir,
sem fleyta þeim fram hjá því að
þurfa mikiö að taka »í aðkeyptum
vinnukrafti, sem er miklu dyrari en
svo, að framleiðsluverðið beri það
verð. í þessu ljósi verður að skoða
þessar ræktunarframiarir — ekki
sem afleiðingu eölilegrar þróunar,
heldur    hefir    skortur    á    vinnuafli
I
Jarðarför mannsins míns,
Júlíusar Sigurðssonar,
fyrv. útibússfjóra, sem andaðist  31. marz síðastl.,   fer fram
frá heimili okkar, Hafnarstræti 107, miðvikudaginn 15. apríl
og hefst með húskveðju kl, 1 eftir hádegi.
Kransar afbeðnir.
Ragnheiður Benediktsdóttir.
I
Jarðarför  konunnar  minnar, Aðalbfargar Hermannsdóttur,  sem
andaöist 9. þ. m.,er ákveðin næstkomandi   laugardag og heist kl.  11  með
bæn á heimilinu,   en síðan fariö aö Kaupangi og hefst athöfnin þar kl. 1.
Stefán Stefánsson Varögjá.
knúð til þess, Það er því svipað
með þetta og með arabiska hestinn,
sem sagt er aö taki harðast á
sprettinum þegar hann er kominn
að þv/ að springa. En hvernig er
þá með ræktunarsjóðinn farið? —
Hann var áður aðaluppistaöan í
Búnaðarbankanum en nú stendur
allt fast og sjóðurinn getur ekki
veitt þann stuðning, sem nauðsyn-
legur er, —
Það er alkunnugt, að gífurleg
fækkun fólks hefir orðið í sveitun-
um á því tímabili, sem Framsókn
og socialistar hafa stjórnað — við
árslok 1935 mun það vera um 10,-
000 manns, auk allrar viðkomu,
sem fluið hefir úr sveitunum áþess-
um tímum. Það fólk, sem íór, var
yngsta fólkið — fólkið, sem meitur
styrkur var í og björtuitu vonirnar
voru tengdar við. Eftir þeim mæli-
kvarða, sem álagður er í ákvæðum
tryggingarlsganna, ætti þetta að hafa
skaðað sveitirnar um 60 milj. króna.
Aðalorsakarinnar er að leita í áhrif-
um stjórnendanna á þingi í stjórn-
málunum og utan þess í félagslíii,
menningarmálum og blaðamennsku.
Kauptúnunum heíir aftur ekkiorðið til-
svarandi hagur aðfjölguninni, þar sem
atvinna hefir ekki aukist þar í hlutfalli
við innflutning fólksins. Skyldi nii fólk-
ið, sem eftir er, vera hrifið af
ástandinu? Flest það, sem er eftir,
er annaðhvort mjög ungt — um
fermingu, eða þá gamalt; hitt fólkið
er flest farið. Vonleysið grípur nii
marga, sem bygðu framtíð sína og
barna sinna á sveit sinni og jorð,
og margir bíða nú þess að geta
selt og flutt burt á eftir börnunum
Ekki er þetta vegna þess, að ekki
séu raunverulega skilyrði til lífs fyrir
fjölda manns í sveitum og ekki hafa
hallæri heldur dunið á — stjórnar-
farið á þar sína sök.
Glöggt dæmi um hvert er komiö,
er verð a jörðum. Verðlag þeirra
er öruggasti mælikvarðinn á það
hvernig íbúarnir sjálfir Hta á af-
komuna. — Síðan um aldamóthafa
jarðit lengst af verið í matsverði og
oft yfir það, en nú er það snúið
við. —
Bóndi, keypti fyrir 10 árum
jörð fyrir 10 þús, kr., en verð henn-
ar varð, er hann seldi hana fyrir
skömmu, 3600 kr. Þarna er því
64% verðfall á valdatima stjórnar-
innar. —
Miklar deilur hafa staðið um það,
hvort bændur eða ríki eigi aö eiga
jarðirnar. Svo virðist sem social-
istar ætli aö sigra. Hið nýja frum-
varp um jarðakaup ríkisins stefnir
aö iullkomnum ríkisrekstri og   á að
mmmmmmmámmmmmmammamsm
Jarðarför Flóvents Hallgrímssonar,
sem andaðist hér á sjúkrahúsinu
sunnudaginn 5. þ.m.fer fram frá kirkj-
nnní   fimtudaginn 16. þ.m, kl. 1 e. h.
vera bjargræðismál fyrir bændur. —
Þetta getur reynzt einstökum þeirra
gróði — en af hverju? Ástandið er
orðið svo, að bændur fá ekki risið
undir því, sem á þeim liggur, veð-
skuldir hafa hrúgast á eignir þeirra
og þá getur sutnum þótt þægilest
að ganga frá þeim og gerast leigu-
liðar ríkisins á eftir. — Stjórnin
vill kenna markaðshöuilam og ymis-
konar vandræðum um allt þetta, ea
siíkt ei fjarstæða. Óst/órnin verður
aðeins Ijósarí fyrír það að tímarnir
eru erfiðir. Bóndinn, sem seturgá-
lauslega á, er jafn sekur, hvort
vetur er harður eða ekki.
Hegningin fyrir óráð og óstjórn
getur dregist og mildast í góðæri,
enn ef ver árar lætur hiin ekki bíða
eftir sér, eins og hér hefir orðið.
Eyðslan og skattarnir sem lagðir
hafa verið á et'tir 1927 hafa auðvitað
komið harðast niður á framleiðsl-
unni og kaupgjaldið hefir hækkað
fyrir tilverknað socialista, yfir fram-
leiðsluveið. Þessar margíöldu árásir
á framtak landsmanna eru gerðar
í þeim tilgangi að eyðileggja það
þjóðskipulag, sem byggt er á eignar-
réttí og atvinnufrelsi, og byggja hið
fvrirheitna ríki socialista þar sem
allir eiga allt og enginn neitt. —
Kauphækkanir hafa átt að vera
verkamönnum til hagsbóta — en á-
standið er svo nii, að mikill ijöldi
þeirra stendur slyppur á mölinni
vegna þess að framtak landsmanna
hefir misl þrótt. Við þetta hafa
verkamenn lent í meira og meira
ófrelsi — þeir hafa neyðst til að
kaupa sér vinnu msð háum tillög-
um til félaga socialistanna. Ný/asta
gildran til að draga sem flesta í
þennan sama dilk eru lögin um at-
vinnuleysistryggingár þar sem á
að ginna menn úr sveitum til kaup-
staða með því að borga mönnum
fyrir að gera ekki neitt Verka-
menn geta ekki hrósað Iiappi. Ó-
samræmið milli framleiðslu og til-
kostnaðar hefir komið hart niður
á þeim, og betra synist að vinna
lengur fyrir lægra kaup, en standa
tímum saman við slitróttar snapir.
Þeir einu sem græða á slíkri stefnu
eru þeir, sem stikla upp tröppurnar
á heimsku fjöldans. Dæmi slíkra
lýðskrumsárása er ádeila Alþýðu-
blaðsins fyrir nokkrum dögum á
fátækrastjórn Reykjavíkur þar sem
einn maður var tekinn sem sérstakt
dæmi    ómannúðlegrar   meðferðar   i.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4