Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Ķslendingur

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Ķslendingur

						ISLENDINGUR
Kemur út hvern fösludag. Útgelandi: Útgáiuiélag Íslendings. — Bitstjóri og
ábyrgSarmaður: JAKOB Ó. PÉTURSSON. Fjólugötu 1, sími 1375. Fréttir og aug-
lýsingar: STEFÁN E. SIGURÐSSON, Krabbastíg 2, sími 1947. Skriistoia og af-
greiðsla í Hainarstræti 81 (neðsta hæð), sími 1354. Opin kl. 10—12 og 13.30—
17.30. Á laugardögum kl. 10—12. — Prentverk Odds BJörnssonar h.i., Akureyri.
Við sama heygarðshorníð
FYRIR skömmu boðaði Krúséfí Finnlandsforseta, Kekkon-
en, á sinn fund austur í Síberíu til viðræðna um sameigin-
legar varnir Finnlands og Sovétríkjanna vegna hættu frá
Vestur-Þýzkalandi, að því er í skyn var gefið. Raunar höfðu
Finnar ekki orðið þessarar „hættu" varir, en hvað um það?
Forvígismenn þessara þjóða komu sér vel ásamt, og lét
Kekkonen hið bezta yfir hinni löngu för, er hann kom heim
úr henni.
I þann mund, er Finnlandsforseti hék til Síberíu, birti
kommúnistablaðið Þjóðviljinn rosafrétt á forsíðu með stærsta
fyrirsagnarletri, þar sem skýrt er frá því, að blaðið hafi
„örugga vitneskju um það, að vestur-þýzk stjórnarvöld hafi
leitað fyrir sér um það að þau íái aðstöðu til herstöðva og
heræfinga á Islandi". Og síðan segir feitletrað: „Hér er enn
sem komið er aðeins um áþreifingar að ræða, og hefur verið
sérstaklega rætt við Guðmund I. Guðmundsson utanríkis-
ráðherra og nokkra valdamenn aðra."
í tilefni af þessum „fréttum" Þjóðviljans kvaddi utanríkis-
ráðherra, Guðmundur í. Guðmundsson, sér hljóðs utan dag-
skrár á Alþingi sama dag og mótmælti slíkum fréttaflutn-
ingi. Sagði hann m. a.:
„Það er fullyrt í upphafi greinarinnar, að Þjóðviljinn hafi
örugga vitneskju um það, að vestur-þýzk stjórnarvöld haíi
feitað fyrir sér um það, að þau fái aðstöðu til herstöðva og
heræfinga á íslandi. Þessi fullyrðing er ósönn og tilefnislaus
með öllu. Hvorki vestur-þýzk stjórnarvöld né neinir aðrir
hafa leitað fyrir sér um það, að Þjóðverjar fengju aðstöðu
til herstöðva eða heræfinga hér. Það, sem blaðið segir um
þetta, er þess vegna með öllu rangt og án hins minnsta til-
efnis. Þá segir í greininni, að liér sé enn sem komið er að-
eins um áþreifingar að ræða, og hefur verið sérstaklega rætt
við Guðmund í. Guðmundsson utanríkisráðherra og nokkra
valdamenn aðra. Einnig þetta er ósatt og gersamlega tilefnis-
laust. Það hefur hvorki verið rætt við mig né neina aðra
íslenzka valdamenn um það, að Þjóðverjar fengju hér neina
aðstöðu. Allt, sem Þjóðviljinn segir um þetta.... er því
ósannindi frá upphafi."
Síðan rakti utanríkisráðherra kröfur Rússa um viðræður
við finnsku stjórnina vegna yfirvofandi hættu frá Vestur-
1Jjóðverjum og lauk máli sínu með þessum orðum:
„.... AIHr íslendingar hljóta að fordæma það níðings-
verk, sem Þjóðviljinn er að vinna hér á örlagastundu finnsku
þjóðarinnar, þegar hann lýgur upp jafn ógeðfelldri sögu og
hér er fram sett. Ég vil nota þetta tækifæri, um leið og ég
]ýsi frásögn Þjóðviljans algerlega ósanna, til þess að fordæma
og lýsa viðbjóði mínum á því framferði, sem Þjóðviljinn
hefur hér viðhaft."
Þá talaði Einar Olgeirsson og gat ekki upplýst, hvaðan
Þjóðviljinn hefði hina öruggu vitneskju um umleitan vest-
ur-þýzkra stjórnarvalda um herstöðvar á íslandi. Þá talaði
Bjarni Benediktsson forsætisráðerra og sýndi fram á, hve
ódrengileg þessi rosafrétt Þjóðviljans væri á þeirri stundu,
er Finnlandsforseti væri á leið til viðræðna við einvald Sovét-
ríkjanna, og spurði hann, hvort hér væri um að ræða skipu-
lagða herferð gegn bræðraþjóð okkar á neyðarstundu, sem
íslenzkir menn hefðu léð sig til.
Svo mikið er víst, að hinar „öruggu" heimildir Þjóðvilj-
ans hafa ekki komið í Ijós, og verður því að ætla, að undir-
lægjuháttur aðstandenda Þjóðviljans við Kreml-klíkuna hafi
hér stjórnað gjörðum blaðsins. En sá óþokkaskapur gegn
finnsku þjóðinni ér ekkert nýmæli á þeim stöðvum. Allir
muna afstöðu kommúnista til frelsisbaráttu Finna á síðari
styrjaldarárunum, og hafa þeir vissulega síðan ekki betrum-
batnað. Enn halda þeir sig við hið sama heygarðshornið: að
syngja yfirganginum og ofbeldinu lof og dýrð — og búa
fimmtu herdeildinni sem hagkvæmastar herstöðvar í sínu
föðurlandi.
I
HIFANDI norðanroki brauzt
ég út í bæ fyrri íimmtudags-
morgun, og svipti það mcr ósleiti
lega til og reyndi að koma mér
af fótunum. „Norðan fjórir"
sagði veðurlýsingin frá Akureyri.
Já, hvernig skyldi hann vera hcr,
þegar vindhraðinn er eins og á
Stórhöfða? Mikill himnaríkisbær
er Akureyri, hljúta aðrir lands-
menn að álykta eftir veðurfregn-
um héðan, sjaldan eða aldrei
meira en 1—4 vindstig. Og á sumr
in og haustin er aldrei írost hjá
veðurathugunarstöðinni,         þótt
kartöflugras kolfalli uppi á Skarði
og Lundi.
ÉG TEL ekki rétt að hafa veð-
uralhuganir fyrir Akiireyri' og
næsta nágrenni niðri á Oddeyri
í skjóli milli fjölbýlla gatna, þar
sem sjaldan blaktir hár á höföi,
þ(')tt stormur sé, þegar ofar drcg-
í síðasta blaði var upphaf af
rímu af Njálu, sem hófst með
upphafs-ljóðlínu Káins, en síð-
an hafði verið prjónað nokkru
við og heitið á hagyrðinga (ekki
atomskáld) að leggja einn og
einn stein í þá byggingu. Hafa
bálkinum síðan borizt nokkur
erindi, er hér fara á eftir:
Ég get stokkið heila mina hæð,
hitt á það, sem reyni ég að
skjóta.
Heima fyrir engu ég samt ræð,
og efa mjög að standi það til
bóta.
Þetta er orðið talsvert
taugastríð
og taumhaldið á Gerðu úr
lófum strokið.
Eins og stendur sit ég bara
og bíð,
ef bráðum yrði stríði þessu
lokið.
Mig hrellir þetta herjans
uppistand,
sem hún og Begga vöktu hérna
um daginn.
Reyndu, Njalli,   að  ráða fram
úr vand-
ræðum okkar, — þú ert jafnan
laginn.
Bragi frá Hoftúnum hefur.
nýlega sent mér kafla úr vísna-
syrpum sínum, og skal það hér
með þakkað. Hefur hann reynzt
bálki okkar einhver hinn lið-
viknasti skiptavinur, sem við
kunnum skil á.
Kemur þá fyrst staka eftir
Andrés nokkurn Grímúlfsson
um ónafngreindan mann:
Hann er eitt af ómennum,
er það leitt í frásögnum.
Gerir *i neitt af góðverkum,
guð er þreyttur á honum.
Harastaða-Einar kom eitt
sinn að Breiðabólstað á Skóg-
arströnd ásamt fleirum, í tíð sr.
Guðm. Einarssonar, en þeir
voru vinir. Þetta var að vorlagi
um miðnætti. Þótti Einari seint
gengið til hurðar, gekk að her-
bergisglugga prests og kvað:
Fer að eyðast hitinn hér,
höldum sneyðast bætur.
Seint á Breiðabólstað er
boðinn greiði um nætur.
(Sögn Jóels Gíslasonar, fyrrv.
bónda í Laxárdal á Skógar-
strönd.)
MNKABROT
///557JGRÓHNÍII
•  VEÐURÞJÓNUSTUNA
Á FLUGSTÖÐINA
•  VBLJUM INNLENDAR
FRÉTTIR FYRST
•  ÓREGLULEG SKÖMMT-
UN OG ÓNÓGAR UPP-
LÝSINGAR
ur í bæinn og frammi á flugvelli,
en mér er sagt, að ílugþjónust-
unni syðra þyki valt að treysta
góðviðrislýsingum héðan í sani-
bandi við íltigið, svo að jafnvcl
hafi hent, að flugvélar hafi orðið
að sni'ia við á norðurleið vegna
of góðrar veðurlýsingar frá vcður-
athugun hcðan. Tel ég rétt, að
veðurathugun verði falin flug-
þjónustunni á Akureyrarvelli,
enda eiga flugsanigöngurnar
mjög niikið undir . rcttum veður-
lýsinguni, og þar sem flugturninn
er á bersvæði, óvarinn skjólgörð-
um byggðra húsa, tel cg veður-
lýsingu tckna þar mun áreiðan-
legri 'en inni í fjölbýlum hvertum
í   bænum.
RÍKISÚTVARPIÐ brá út af
venju sinni nú fyrir helgina
síðustu og las innlendar fréttir á
undan crlcndum. Tilefnið var að'
vísu nægilegt: Eitt ægilegasta of-
viðri með snjókomu, er hér halði
komið um tugi ára, eyðilagði vcrð
mæli fyrir tugi milljóna króna og
svifti tvo menn lífi. Þegar svo
stendur á, er það sjálfsögð krafa,
að við fáum fyrst fregnir af því,
sem cr að gerast í kririgum okkur,
— í okkar eigin landi. En hví ckki
að taka upp þann hátt, sem cg
hef árum saman verið að gcra
kröfur til í nalni útvarpshlust-
cnda, að innlendar fregnir.séu
lesnar á undan erlendum. Okkur
er dauðaslys, húsbruni cða skaðar
af völdum náttúruhamfara nieiii
ffegn en þ(')tt prinsessa úti í
Afríku hafi orðið Iéttari, eða utan
ríkisráðherra í íran hafi farið á
hmd forsætisráðhcrrans í Tim-
buktu. A dögum heimsstyrjalda
er e. t. v. eðlilegt, að heimstrétt-
irnar svoncfndu gangi fyrir. En
á dögum hinna köldu stríða virð-
ist þess ekki bein þörf. Látið okk-
ur hafa innlendu fréttirnar á und
an, hvort sem þær eru ljótar eða
fagrar.
E' G HEE orðið var við all-mikla
óánægju í bænum í sambandi
við ralmagnsskömmtunina, og þá
fyrst og fremst tvö atriði: Erlitt
sc að lá upplýsingar í síma um,
hvenær rafmagn verði tekið af
þcssu cða hinu svæðinu, og ætti
það ])ó ekki að kosta of fjár að
hafa slíka þjónustu. Hitt er það,
að skömmtunin er EKKÍ AUG-
LYST í útvarpi eða á almanna-
færi og hún svo brcytileg, að eng-
inn veit, hvort hann hefur raf-
magn í 2, 4 eða 6 tíma samfleytt,
né hvcnær A sólarhringnum það
er. Hafa aí þessu skapazt ýnu's
vandræði, sem unnt hefði verið
hjá að komast með :því að setja
um skömmtunina ákveðnar, ó-
breytilegar reglur, og kynna borg-
uruiium þær.
- Geíiim keppt við stórþjóðirnar
(Framhald af bls. 1)
lengur. Ef hins vegar verk-
smiðjan gæti gengið allt árið,
mundi hún skila allt að 30 millj.
í gjaldeyri, og okkur munar
um minna, og þó er þetta mjög
lítil verksmiðja, miðað við það
sem erlendis er.
—  Viltu segja eitthvað sér-
stakt að lokum?
—  Ekki strax, fyrst ætla ég
að sýna þér vinnusalina. Hvern
ig síld er sett í dósir, og gerð
að margfalt dýrari útflutnings-
vöru en ef hún væri flutt út í
tunnum.
GENGBD UM VINNUSALI.
Og við hefjum göngu um
vinnusalina. — Hérna, segir
Kristján, og bendir okkur á
borð, þar sem margar stúlkur
standa við, er' síldin flökuð,
roðflett og beinskorin. Síðan
fer hún á þetta færiband, sem
flytur hana til þeirra, sem skera
flökin í bita, og raða þeim síð-
an í dósirnar. Þarna væri einn-
ig hægt að koma fyrir vél, sem
skæri flökin í bita. Síðan fara
dósirnar í þessa vél, og Krist-
ján sýnir okkur stóran sívaln-
ing, sem virðist snúast í sífellu.
Þessi vél lokar dósunum, skilar
þeim síðan inn á færiband, sem
flytur iþasr í þvottavél. Úr
henni koma svo dósimar þurr-
ar og hreinar. Þá er settur á
þær fagurlitaður miði, og síðan
eru þær teknar, og þeim raðað
í kassa. Kassinn krossbundinn,
og er þar með tilbúinn til út-
flutnings. — Er við höfum end-
að þessa hringferð um verk-
smiðjuna, segir Kristján að lok
um:
— Fyrir um það jbil 14 árum
hóf þessi verksmiðja starfsemi
sína í litlum og lélegum húsa-
kynnum. Þá höfðu fáir trú á,
að þessi iðnaður gæti þrifizt
hér á landi. Ég hafði trúna, og
mér hefur orðið að henni. Fram
tíðin mun sýna, að við getum
keppt við stórþjóðirnar í út-
fluttum niðursuðuvörum, ef við
vöndum okkur og sýnum trú-
mennsku í verki.                   S.
ISIÆNDINGUR
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8