1 2 Guðm. Guðmundsson: iiðunn Lengir daga ljósa og lognkvöldin blíð. Þá er indæl ævin hjá okkur í hlíð. Titrar blær um bláskóg og blómálfa krans. Stígum saman, systur, í sólskini dans! (Díinsa létUtigár við liijóðiæraslútt um stuntl, — skina sér ailur i liáll— hring og Iialdast í hentlur. Vorpcrla gengur íram og syngur.) V o r p e r 1 a: Ljóst er yfir landi og leiðsvalur dvín. Stígur dóttir dalsins í dansinn til þin. Eg er fyrst í förum að fagna þér, sól, þegar ljós þitt leikur um lautir og hól! (l)ans eins og áður.) Sóley: Manstu ljúfling ljóssins með ljósgullna brún? Yndi brá ég yfir hin íslenzku tún. Fyrr sem barn mig barstu þér broshýr í mund. Enn þér ástmey heilsar frá æskunnar stund. (I)ans eins og áður.)
Beinir tenglar