iduxn] Gleðilegt sumar. 5 þá er í skauti þung mér verða mun. (Mcð gremju:) — Séð hef ég fölvar væskils-verur tjalda veikbygðar daufum litum skógarsal, brosandi stíga dans í minum dal, láta sem komnar væru þær til valda! (Ákafur:) Kraftarins drottni' af konungs-stóli að bola kveifum þeim smám er verra' en ilt að þola! Af æði þeirra' og dælsku dável sést, að dusilmenskan lælur jafnan verst! (Birtlr yflr sviðinn. Vordisirnar gangn í hring og dauso nokkur spoi- iinihverfis Vetur, skipa sér svo i hálfhring franuni l'yrir lionuni og syngja.) Vordísir: Glaða, glaða, unga, unga æskulífsins sumar þrá hrindir gömlum dauðadrunga dalablómum Ijósum frá! Staðisl enginn, enginn getur ungra strauma sigurþróll! Éljagrímur, gamli vetur, gakk þú heim og sofðu rótt! (Það dimmir yíir. Vctur stendur gral'kyr, stollur <>g kaldur á svip, toetur sem liann sjái þær cklci.) V e t u r: Ég held ég þekki þetta gamla lag, á þessa strengi fyrr ég heyrði leikið! Enn á ég kraft að kveða rammaslag og kyngibyljum hylja sól og dag, — með þeim ég oft hef mátað vorið hreykið. Eg strái hrími' í blómsins augað blátt, það bliknar ef á krónu þess ég anda, og þennan veika gróður leik ég grátt, á grafarbakka' er fastast þykist slanda.
Beinir tenglar