'öunn] Katrín í Asi. líl Kristjáni á vangann, en hvorugur þeirra virtist taka eftir þessu, þótt raunar Kristján liti hvað eftir annað bangáð, sem hún stóð. Nú hófst alveg nýtt líf fyrir Katrínu þarna í Ási. Pá er piltarnir fóru á skóg eflir eldsneyti, fór hún 1 hámót á eftir þeim til þess að verja þá öllu grandi. Og er Pétur var að bisa heim heyinu heit- ustu dagana á sumrinu, fylgdi hún honum og var að reyna að lélta honum byrðina. A næturnar gekk "ún á milli rúmanna lil þess að varna því, að þá dreymdi illa. Og er Pétur fór á fætur á helgum, Ieyndi hún að smjúga hugskot hans til þess að fá hann til að fara í kirkju. í fjósið kom hún á hverj- um degi til þess að tauta eitthvað gott yfir gripun- um. ()g á haustin, þá er frostin fóru að koma, fór Qún út á akra til þess að reyna að varna því, að hostið skemdi kornið hans Péturs. En svo bar það við einn dag að áliðnum vetri, ao Pétur þóttist eiga erindi í kaupstaðinn og þá vissi hatrín engin sköpuð ráð. Átti hún að fara með hon- uöi eða álti hún að vera heima og gæta bús og °arna? Hún réð það loks við sig að vera heima, og fneðan drengirnir voru að bjástra við að elda og íinnast fjósverkin, fylgdi hún þeim út og inn og reyndi a° sýna þeim, hvernig þeir ættu að fara að. En er Pétur kom heim aftur, var hann fullur og hann barði drengina eins og hann hafði barið hana «>ður margoft. En daginn eflir iðraði hann þess eins °8 endrar nær og guð' sé lof fyrir það, hugsaði ^atrín, að hann var ekki enn búinn að bíða tjón á Sa'nvizkunni. . Svo kom dag nokkurn ókunnug kvensvift á bæ- fin me5 nöggul undir hendinni og hún seltist nú að Parna og tók að ráðsmenskast bæði í eldhúsi og fjósi. ^g skömmu síðar þóltist Katrín sjá, að Pétur sinn 821-1 farinn að hugsa til kvonfangs að nýju.