'öUxn, Katrín í Ási. 23 sinni hádegisblunds; en Katrin varð eins og í fyrri daga, þá er þau voru bæði ung, að koma með kaffið í blikkkönnunni litlu út á akurinn um nón- bilið. Er þau tóku að reisa, kom þeim saman um að 'lfifa bæjarhúsin alveg eins og heima í Ási, það væri svo gaman að þvi, þegar synirnir kæmu síðar S.öeir. Og er þau nú loksins voru búin að koma upp baðstofunni og gengu til hvíldar i góða, breiða rúm- lr>u sinu, voru þau öldungis sammála um það, að tlginn í gjörvöllu himnaríki gæti verið jafn-sæll og Pau tvö væru nú. \Á. II. n. þýddi.] Eldabuskan. Illa greidd og illa þvegin arkar hún sama stutta veginn, hvíldarlaust, en hvíldum fegin, hvarmadöpur og ellimóð sveitarkerling, sjötugt fljóð. Meðan aðrir sælir sofa sækir 'hún taðið út í kofa og kveikir undir grautnum glóð. Húkir 'hún þar í hlóðasvælu, horfir sljótt í logans gælu. Inn í forna sjafnar-sælu seiðist hún við eldskinið. Gamla hjartað hrekkur við. ()g nautnir fyrir fimtíu árum fleyta henni' á minnis-bárum út á dj'pstu drauma-mið.