Iðunn : nýr flokkur

						Iöunn ]                                 A-ha.                                        25'

af »Heimskringlu«, þar á meðal myndina af Snorra Sturlu-

syni (og haft þar sjálfan sig að fyrirmynd). — Hann er

l'ka rithöfundur og skáld. Elzt skáldsagna hans er Albertina

(1886), mannúðarríkt sóknarskjal gegn löghelguðu saurlífi

°g afleiðingunum af afskiftum ríkisins af því. Bókin var

8er upptæk; en átakanlega var hún vel rituð.]

Heii  ég verið  drukkinn, eða hefi ég verið sjúkur?

Er það fyrsta skiftið eftir þung veikindi, að ég

kem út í dag?

Það er kyrð í sál minni, eins og í sál manns, sem

er i afturbata.

Sem stendur man ég ekkert annað en það, að það!

var vetur, þegar ég kom út síðast.

Samt er vor nú.

Hefi ég þá verið lengi veikur? Það er annars

^okkuð merkilegt landslag, þetta. Það er eins og það

Se ekki heldur verulegt vor. Það er meðal-árstimi.

Einhver samnefnari allra tíma ársins.

Hvað hefir komið fyrir?

Hvar er ég?

En mest er um það vert, hver er ég. Því að það

virðist svo, sem ég hafi gleymt því líka. Uss! Það

er bezt að enginn verði var við það; það er svo

s'ieypulegt.

Ætli ég hafi fengið einhvern þann sjúkdóm í heil-

ann, sem lýsir sér svo, að menn gleyma alt í einu

öllu?

Nei, ekki getur það verið það. Því að þá halda

•ftenn, að þeir séu einhverjir aðrir menn. Þeir hugsa

Slg alveg inn í ástæður hinna. Þeir eru sér þess

jildrei meðvitandi, að þeir hafi gleymt neinu. í sama

nil>> sem þeir vita af gleymskunni, eru þeir læknaðir;

lleilinn er á sama augabragði kominn í sínar gömlu

fellingar.

Minn kvilli er alveg n^'r, og fyrir því er hann mjög

"ugnæmur.   En   ég   ætla   alls ekki  að  fara að gæða