Iðunn : nýr flokkur

						IBVJNN1                                          A-ha.                                                  27

við sjálfan sig, og það getur ef til vill orðið full-

<h'ðugt að fá það lagað eftir á. Að koma þeirri breyt-

'ngu á, að alt standi heima.

Hann heitir þá Petersen. Kg er ekki í neinum vafa

«ni það. Það eitt er óhagganlegt, en það er líka svo

^bifanlegt, að ég man vel, hvernig hann skrifar

nafnið silt. Það er með einu t, en ekki nieð tveimur.

Gæti ég nú munað eftir einhverjum öðrum í þessu

sambandi, sem skrifar nafnið sitt með tveimur t-um,

pá hdd ég, að alt rifjaðist upp fyrir mér á einu

^ugabragði.

Eg reyndi á heilann, en nafnið Pelersen var enn

*lni glampinn í rökkri vilundar minnar.

Annars þurfti ég ekki að vera í neinu ráðaleysi.

Eg gat vel farið að rabba við hann og eins og

fengið það út úr honum óbeinlínis, hvaða maður ég

*r nú eiginiega.

En þá getur vel farið svo, að maður komi upp

uni sig. Rezt var að hafa einhverja ofurlitla fótfestu

fy'ir fram.

ííæti ég nú, til dæmis að taka, rifjað upp fyrir

*Dér skírnarnafnið hans, þólt ekki væri annað.

Bíðum nú við:

Oli — Hans — Pétur, Pétur Petersen, nei, það er

aHs ekki hann, sem hét það, þessi heitir.. . bíðum nú

við. Eftir útlitinu ætti hann að heita Ríkharður; en

Pað heitir hann ekki. Ja, ætli hann heiti það nú

annars ekki? Við skulum heyra, hvernig það lætur

* eyrum:

Ríkharður Petersen. Ríkharður Pe .. ? En sú vit-

*eysa! Pað heitir hann ekki. Það var aftur annar

Hiaður. En hvernig var hann nú ásýndum? Þar

keipur nýr eltingaleikur.

Eg hugsaði mig lengi um, leitaði í öllum skotum

Hini í heilanum. En þar varð ég ekki var við nokk-

11111   skapaðan hlut.   Þaðan var hverri tætlu sópað á