tfiUNN] Lífiö og líðandi stund. 31 1 næsta bekk, sá sem vinnur dyggilega með degi hverjum það verk, sem hann á að vinna og hefir allan hugann við námið, eða sá sem alt af er að óska þess að hann komist upp úr bekknum, en gerir aldrei neitt til þess? Og hver haldið þið að verði fyrslur í öðru lífi, sá sem lifði þessu lífi vel og dj'ggilega, eða hinn, sem altaf var að hugsa um það?« Petta voru nú orð kennarans og svari hver fyrir sig spurningum þeim sem hann lagði fyrir okkur. Menn eru að kvarta um fátækt, mótlæti og misjöfn kjör í lífinu. Og að vísu eru kjörin misjöfh. En í raun réttri erum vér allir jafn-ríkir eða jafn-fátækir. f'vi að hverju höfum vér vald á? Ekki höfum vér vald á því liðna, því að það er horfið og kemur aldrei aftur. Og ekki höfum vér heldur vald á framtíð- inni, því að hún er enn ókomin. Hvað er þá á voru valdi? Líðandi stundin og ekkert annað. Hún er aleiga vor. Að þessu leyti erum vér allir jafn-ríkir. En hvað er þá þessi líðandi stnnd, þetta augnablik, seni vér einu höfum vald yfir? Það er elhiviður ans, móðurskaut það sem alt sprettur úr, ilt og gott. ^að er upphefð vor og niðurlæging. Notum vér það dla, verður það oss til böls og tjóns i bráð og lengd. Notum vér það vel og dyggilega, verður það oss til fieilla. Fyrir þetta eitt, hvernig maðurinn fer með líðandi slund, verður hann sinnar gæfu smiður. Og hann verður það í orðsins bókstaflegasta skiln- 'ngi. Á hinni líðandi stund aflar hann sér þeirra Þekkingarmola, cr að síðustu verða að hinni dýpstu speki; á henni getur hann göfgað svo tilfinningar sínar, að hann verði í raun réttri góður maður, og a henni einni getur hann stælt svo vilja sinn með starfi og framkvæmd, að hann verði að miklum nianni. Hin líðandi stund hefir alla hluti í sér fólgna °g hana eina höfum vér á voru valdi. Pelfa æltum vér jafnan að hafa hugfast.
Beinir tenglar