Iðunn : nýr flokkur

						34                               Ágúst H. Bjarnason:                       [IÐONN

er allur jurtagróður talinn; en lil skyni gæddra vera

teljast menn og skepnur. Heiminum heflr þannig

verið skift í þrent, hina dauðu, hina lifandi og hina

skyni gæddu náltúru, eða í sem fæslum orðum, í

efni, lif og anda.

Nú hafa menn til skamms tíma haldið þvi fram,

að mikið djúp væri staðfest milli efnis, lífs og anda,

og gæti þetta því alls ekki þróast hvað fram af öðru.

Dautt efnið gæti aldrei orðið að lifandi Hkömum, og

holdið, þólt það væri lífi gætt, gæti aldrei getið af

sér andann. P\í hafa menn á öllum öldum haldið

því fram, að þetta þrent hlyti að vera orðið til hvert

fyrir sig og hvert með sínu móti og helzt fyrir ein-

hver yfirnáttúrleg kraftaverk. En nú er það að koma

í ljós æ betur og betur, að alt muni þetta vera hvað

öðru skylt og alt muni það hafa þróast hvað fram

af öðru í eðliiegri rás viðburðanna, og að hinn

sýnilegi heimur sé því ein óslitin samanhangandi

heild. Um aldamótin síðustu héldu menn því þannig

íram, að efnið eða öllu heldur hin svonefndu frum-

efni væru eilíf og óumbreytanleg; eða ef þau hefðu

orðið til, þá hefðu þau i öndverðu verið sköpuð

þannig af guði. En nú er margt það komið á daginn

siðustu tuttugu árin, er sýnir það og sannar, að

frumefnin gera bæði að myndast og leysast upp að

nýju. Eins héldu menn fyrir svo sem hálfri öld, að

allar hinar margvíslegu tegundir jurta og dýra væru

fastar og óumbreylanlegar og í öndverðu skapaðar svo

af guði. En þróunarkenningin hefir nú sýnt og sann-

að, að einnig þær hafa þróast hver fram af annari,

og að lífið muni í fyrstu hafa orðið til á eðlilegan

hátt í skauti jarðarinnar. Loks eru margir enn þeirr-

ar skoðunar, að meðvitundarlífið sé að meslu óum-

breytanlegl og innblásið manninum af guði. En nán-

ari rannsóknir eru nú smám saman að leiða í ljós,

að einnig það hafi þróast stig af stigi.   Það lítur því