36 Ágúst H. Bjarnason: [ IÐUNX Ef vér viljum búa oss til einhverja táknmynd upp á tilveruna í heild sinni og þá hina miklu þróun, er virðist hafa átt sér stað í heiminum, þá Htur sú mynd þannig út: Upphaf efnisins Allieinisorkan Frimieíiii Olífræn lífræn Skynl. skyni skyiisemi samsett efni gteddár liíancli verur Ósæið. Eins og feiknamikil ljóskeila brýtst alheimsorkan fram úr myrkrum huliðsheimanna, þar sem hún hefir upptök sin í ókunnum öflum, og framleiðir fyrst frumefnin, en síðan öll hin samsettu efni, líf- ræn og ólífræn. Úr hinum lífrænu efnasamböndum verða svo lífsverurnar til á vissu stigi þróunarinnar. Lífsverur þessar eru í fyrstu engu eða örlitlu skyni gæddar, en svo smá-vitkast þær, og loks á hinu æðsta stigi tilverunnar, er vér þekkjum, er skynsemi mannsins náð. Þó er einnig skynsemi manna mark- aður bás, því að framundan þeim, likt og hinum öðrum lífsverum, liggur ósæið, hinir miklu huliðs- heimar, þangað sem allir eiga einhvern tima að fara, annaðhvort til þess að halda áfram að þroskast eða þá til þess að hverfa aftur í huliðsdjúp hinnar miklu alheimsorku, sem virðist umlykja alt og vera vitaðs- gjafi, vagga og gröf allra hluta. En hvort heldur sem er, hvort sem vér lifum eða deyjum, þá er ekkert að óttast. Því að annaðhvort er dauðinn draumlaus svefn eða áframhaldandi líf. Sé dauðinn draumlaus svefn, þá hafa allir reynt, að það er sælt að sofna
Beinir tenglar