IÐUNN i Heimsmyndin nýja. 39 Ifigu náttúru: efni, líf og anda; en samkvæmt því fellur viðfangsefni vort í þrjá meginkafia, er ræða Utn: 1., uiipruna og þróun efnisins, 2., um uppruna og þróun lífsins og 3., um uppruna og þróun með- ^itundarinnar. Skal nú undir þessum yíirskriftum skýrt frá nokkru því er rannsóknir síðari ára hafa leitt i ljós um þessi efni. En jafnframt verða menn þó ávalt að hafa hugfast, að hér er að eins um til- gátur að ræða, og að vísindin eiga enn langt í 'and til þess að hafa höndlað hinn sígilda, óygg- Jandi sannleika. I. Um uppruna og þróun efnisins. a) Um uppruna og efni sólkerfanna. Hver skyldi ekki einhvern tíma hafa komið út undir bert loft á frostheiðu vetrarkvöldi, þegar himininn er alstirndur? Og hver skyldi hafa getað varist því að verða hrifinn af allri þeirri upphimnadýrð, sem Pá birtist auganu? Ef það er ekki áhrifamikil sjón að sjá þennan aragrúa af sljörnum, er birtast oss á Stálheiðu himinhvollinu og vita, að fiestar af þessum SrJÖrnum, er tindra þarna eins og glitrandi gimsteinar, *ru sólir í fjarlægum sólkerfum, á slærð við eða jafnvel stærri en vor eigin sól! Og svo taka ef til vill norðurljósaröðlarnir að renna sér um loftið eins og "likandi brimgarðar Ijóss og rafmagns og fara að 'eika þenha stórfenglega leik, sem mannsaugað verð- Ur aldrei þreytt að horfa á. Osjálfrátt fyllumst vér Pá undrun og aðdáun og oss verður að spyrja: Hvaðan er þetta alt og hvernig er það til komið? Ef vér nú virðum þenna fagra kvöldhimin betur 'ynr oss, þá sjáum vér jafnvel með berum augum 'jósleita slæðu, sem liggur skáhalt upp yíir himin- "Volfið. Þetta ér hin svonefnda vetrarbraut. Ef vér