Iðunn : nýr flokkur

						-42                           Ágúst H. Bjarnason:

[IÐUXX

virðast miklu lögulegri eins og t. d. frumþokan í

Veiðihundinum. Og enn lögulegri frumþoku hafa

menn fundið í stjörnumerkinu Andromeda.

Athugum nú fyrst lögunina á þessum frumþokum

iil þess að sjá, hvort vér verðum nokkurs vísari um

uppruna sólkerfanna. Eins og þegar er sagt, virðist

frumþokan í Órion vera hreinasti óskapnaður (kaosj

enn sem komið er, og þó er eins og hún sé á ein-

hverri hreyfingu, af því að það kembir af henni hér

og þar. En ef vér svo lítum á frumþokuna í Veiði-

hundinum, þá er alt öðru máli að gegna. Þar sjá-

um vér greinilega hvirfingshreyfinguna, svo og að mið-

hnöttur (sól) er að verða til í henni miðri, en fylgi-

hnöttur (reikistjarna eða halastjarna) er að verða til

í einum útjaðri hennar. Og enn betur sjáum vér

bæði hvirfingshreyfinguna og miðhnöttinn með 1 eða

2 fylgihnöttum í stjörnumerkinu Andromeda. Alt þetta

gefur oss nú vísbendingu um,

hvernig sólkerfin muni verða til.

Þegar himinhnettirnir rekast

hver á annan, er eins og þeir

molist mélinu smærra; en jafn-

framt hitna þeir svo ákaft, að

frumefni þeirra leysast upp í lj'S-

andi rafmagnseindir^eíeícfrdny. Þetta

Frumþokaa i          er ástæðan til þess, að frumþokur-

veiðihimdinum. nar fara að lýsa svo skyndilega

eftir áreksturinn. En hvirfings-

hreyfingin kemur, eins og þegar er sagt, af því, að

hnettirnir hafa ekki rekist beint hver á annan. Nú

þegar aftur fer að kyrrast yfir frumþokunum, fara

rafmagnseindirnar að sameinast og mynda ýmiskonar

efni, en jafnframt fara þokurnar að þéttast og efnin að

hrúgast saman hér og þar. Tvö öfl ráða mestu um

það, hvar efnin hrúgast saman. Annað er mið-

sóknaraflið,    sem   veldur   þvi,    að   efnið   safnast