Iðunn : nýr flokkur

						44                            Ágúst H. Bjarnason:                     iiðunn

þetta heldst við, þangað til sólin er brunnin út. Þá

helkróknar lífið á reikistjörnunum.

Þannig hugsa vísindin sér nú, að sólkerfin verði

til og þroskist. Og tilgáta þessi á við mörg rök að

styðjast. Fyrst er það nú, að ljósmyndirnar sýna

oss sólkerfin á mismunandi þroskastigi, frá frum-

þokunni og upp i fullþroska sólkerfi eins og t. d.

sólkerfi vort virðist um það bil að verða. En í öðru

lagi er það einkum ljósið sjálft, er segir oss svo

margt og mikið um alt eðli og ásigkomulag himin-

hnatta þeirra, sem það stafar frá. Og hvað er nú

það, sem Ijósið sýnir? Er það ekki eins, þótt það

komi frá mismunandi stjörnum? Og þótt það væri

að einhverju leyti frábrugðið í fyrstu, mundi það þá

ekki missa þessi sérkenni sín á hinum miklu vega-

lengdum, sem það verður að fara? Það er ekki við

lambið að leika sér, þar sem um fjarlægðirnar í

alheimsgeimnum er að ræða. En ljósið brúar alt og

það er sá bezti og áreiðanlegasti sendiboði. Það

ber oss jafnt boðin frá hinum nálægustu og fjar-

lægustu stjörnum. En þótt það sé fljótasti hraðboð-

inn, sem vér þekkjum, — það fer 300,000 kílóm. á

sekúndunni — þá er það þó ærið lengi á leiðinni

frá siiiii 11111 þeirra. Frá vorri eigin sól er það 8

mínútur á leiðinni; frá nálægustu fastastjörnu, sem

er Alfa í Bogmanninum, 3 ár, og frá Norðurstjörn-

unni (pólstjörnunni), sem þó er tiltölulega nærri oss,

35 ár! Þá má geta nærri, hversu lengi það er á

leiðinni frá hinum fjarlæguslu sólum, sjálfsagt þús-

undir ára. En þetta gefur oss ofurlitla hugmynd um,

hvílíkt ómælisdjúp alheimsgeimurinn er.

En Ijósið er engu að síður trúr sendiboði. Það skýrir

oss ekki einasta frá afstöðu og lit þeirra sljarna, er

það stafar frá, heldur einnig frá því, hvaða efni

séu í þeim. Þannig ber það oss boð um það, að til

séu   tvísólir   og  jafnvel   þrísólir í sumum sólkerfum