Iðunn : nýr flokkur

						Ur endurminningum ævintýramanns.

Frásögn sjálfs hans.

Eflir

Jón Ólafsson.

|Petta er hvorki ætlað til aö vera nein ævisaga, né samfeld frásögn,

heldur að eins meir og minna sundurlaus brot af endurininningum, og

nota ég þær, þegar svo ber undir, fyrir unigerð um smamyndir af rnönn-

um, viðburðum eða liáttum. — Höf.]

I.

Barnæska ogr uppeldi.

Vorið byrjar ýmist 20. eða 21. Marz. Mér er sagt,

að árið 1850 hafi vorið byrjað 20. Marz, og hafi sá

dagur verið fyrsti Miðvikudagur í Einmánuði. Veður

er mér sagt, hafi verið hjart, hjarn að vísu á jörð,

en glaðasólskin og hlýindi, eftir því sem um er að

gera á þeim tíma árs. Ekki býst ég við að eins hafi

viðrað um land alt, en svona viðraði á Kolfreyju-

stað í Fáskrúðsfirði þennan dag. Sé það ekki rétt

hermt, ber ég enga ábyrgð á þvi. Ég man eðlilega

ekkert eftir því, því að ég hafði annað að gera þann

dag, en að setja það á mig. — Ég var nfl. að fæð-

ast í þennan heim. En ég heíi alt af verið heldur

upp með mér af því síðan, að fæðast þannig vorsins

barn, enda ekki leiðum að líkjast, þótt óliku sé

saman að jafna; því að þennan dag voru þeir líka

á sinni tíð fæddir, Horalius og Henrik Ibsen, og

drotlinn veit, hve margir fleiri merkismenn en við

þrír! Móðir min var rétt tvítug þegar hún átti mig,

og er svo að sjá,   sem faðir minn hafi búist við,  að