Iðunn : nýr flokkur

						IBUNN]                        Endurminningar.                              55

að það hefði fyrst verið þegar þau voru orðin full-

orðin, að þeim hefði orðið verulega hlýtt til hans;

en upp frá því hefði sér alt af orðið æ betur og

betur við hann ár frá ári, eftir því sem hann hefði

þekt og skilið hann betur.

En svo sagði Páll mér, að þegar ég hefði fæðst,

hefði faðir okkar alveg skift um uppeldisaðferð, og

fylgt annari stefnu við okkur seinni konu börnin;

hefði hann sagt sér það fullorðnum, að hann hefði

alveg skift um skoðun i því máli, og sig iðraði þess

mest, að hann hefði verið of strangur áður við

börnin. — Við vorum að eins tvö síðari konu börn,

ég og Kristrún, fimm árum og átta dögum yngri en

ég, og það er af mér að segja, að ég get ekki hugs-

að mér ástúðlegri og blíðari föður, heldur en hann

Var okkur, og sama mun um Kristrúnu að segja.

Mig skorti 16 daga á .11 ár þegar hann dó, en Krist-

rúnu skorti þá 24 daga til að vera 6 ára. Móður-

ástinni er við brugðið og llestir, sem ég þekki, hafa

elskað móður sína meira en föður. Mér hefir verið

alveg gagnstætt farið; mér var alt af faðir minn svo

miklu kærri en móðir min. Hún var mæt og merk

kona og prýðis vel gefin bæði til sálar og líkama,

°8 unni hún okkur börnum sinum hugáslum að

sjálfsögðu. Hún var ekki stórlynd kona, en sí-aðfinn-

Uigasöm og nöldursöm meðan við vorum á ungum

aldri. Eftir að við óxum upp, var hún barnaleg í

Pvi, að henni fanst að sjálfsögðu að við ætlum að

'allast á sínar skoðanir í þeim efnum, þar sem við

höfðum vitanlega miklu belra skyn á. Þetta gerði

skapsmuni hennar nokkuð þreytandi fyrir okkur, því

a<3 þessi skapsmunabrestur, kom aðallega fram við

°kkur systkinin. Hún vildi okkur alt ið bezta, og við

^ristrún   vildum   auðvitað   hvort  um  sie,   að  henni

liA*

101 sem bezt.   Hún var hjá okkur á víxl,   en þreytti

°kkur   og   þreyttist   á   okkur á víxl.   Að því er mig