56 Jón Ólafsson: [ IÐUNN snertir, fann ég oft til þess, að þetta væri að nokkru leyti mér að kenna, og hefi ég þó annars yfirleitt komist vel af við alla menn, sem ég hefi verið í sambúð við. Vorið, sem ég varð 5 ára, var rifinn hjá okkur bærinn og bygður upp að nýju. Bað- stofan var all-reisu- legt hús, eftir því sem þá gerðist, með lofti og háu porli og var víst 9 álnir fullar frá gólfi til mænis. Var karl- manna-skáli undir lofti og gestaher- bergi þar innar af. En uppi voru rúm kvenna og stórt herbergi afþiljað í austurenda. Var baðstofan öll mál- uð innan og mun það hafa verið eina málaða baðstöfan á austurlandi í þá daga. Pegar baðstofan var komin langt til undir insta þak, var enn ekki gólf lagt í hana, en laus borð, á bitum og eins uppi á skammbitum, og þó ekki þétt, hefdur að eins handa smiðunum að standa á. Stigar voru reistir lauslega upp á loft og þaðan upp á skamm- bita. Var yfirsmiðurinn, Þorgrímur Jónsson snikkari, þar uppi á skammbita-fjölunum eitthvað að gera. Þorbjörg Jónsdóttlr.
Beinir tenglar