Iðunn : nýr flokkur

						!BUNN3                         Endurminningar.                                63

smásögur; sumt af þessu nær alveg á eigin hönd.

Síðara hluta vetrar byrjaði ég á latínu og lærði aðal-

uæmin í beygingum nafnorða og lýsingarorða og for-

nöfnin. Dæmin skrifaði faðir minn upp í bók handa

mér og lét mig læra. Næsta haust, er ég var á 10.

ári, lét hann mig fara yfir það sama sem fyrri vet-

urinn, en nú eftir Baden's grammatík, og bæta við

sögnum og stýriorðum. Þennan vetur lét hann mig,

er á leið, byrja lítið eitt á Borgen's lestrarbók, og

hafa skriflegar æfingar léttar.

Haustið, er ég var 10 ára, hélt hann áfram með

'atínuna; lét mig lesa upp aftur málmyndalýsinguna

og las enn með mér í Borgen og einnig lestrarkafla

í Bröder's lestrarbók og lét mig enn gera stýla.

Pessa vetur hafði hann og kent mér heilar tölur

og brot í reikningi. Ekki hafði hann kent mér neitt

i lexíum í landafræði, en kent, hafði hann mér að

þekkja á landabréf álfurnar og ölllönd í Norður-

álfunni.

Þegar ég var að læra latínu, lét hann mig ofl læra

utanbókar ýmisleg versus memorabUes, svo sem t. d.

þessi:

Tolle me, mi, mu, mis,

si declinare domus vis, — eða

os, oris loquilur, sed os, ossis roditur ore, — eða

mala mali malo meruit mala maxima mundo.

Stundum orkli hann sjálfur minnisvisur fyrir mig,

t. d.:

Sylva skógur, arbor eik og engi pratum,

causa orsök kallað getum,

cubile rúm, og sundið fretum.

Flest af þessum erindum kann ég enn í dag. Ulan-

bókariærdómur getur verið mjög gagnsamur í slíkum

lilfellum.

Undir eins og ég gat hangið á hestbaki, fékk ég

að fara með föður minum oftast-nær hvert sem hann