hhjnn] Rústir. 75 eíni. Næstum því allir bera þeir á sér einhver merki andlegrar eyðingar. í næstum því öllum þeim eru hæfileikar þeirra komnir í niðurníðslu, að breytast í rúst, og það um miðbik æfinnar eða fyrr. Um gervalt mannlífið gerist þessi sama saga. En það er ekki ólíklegt, að meiri brögð séu að þessu hér en annarstaðar. Andleg veðrátta er hér köld og rosaleg, góð andleg lífsskilyrði brestur. Um alla sögu vora úir og grúir af grafreitum hæfileika, er aldrei var neytt, og hlotnaðist því ekki fullur þroski. Sumir niestu menn vorir virðast litlu meir en vísir þess, Sem þeir hefðu getað orðið, ef þá hefði ekki skort J'tri skilyrði þess. Flestar þessara rústa má þó kenna sh'iðinu mikla, er háð er inni í oss flestum. Sundur- ieit öíl og tilhneigingar berjast í hugtúnum vorum °g gera þar hinn mesta usla. Og á því heimsstríði Sest enn enginn endir. Þessari eyðslu á dýrmætustu °rkunni, sem vér vitum deili á, heldur því að líkind- ^m lengi áfram. Þetta stríð dregur úr framtíðarvon- unum, ekki síður en hilt stríðið, trúnni á, að nið- jnm vorum farnisl betur en oss, með öllum glæpum vorum, glöpum og raunum. Síðan ég tók að fást við kenslu, hefi ég á hverju ai'i kynst ekki allfáum efnilegum unglingum, með ailgun full af fjöri, kotrosknum, djarfmannlegum, skörpum til skilnings og skjótum lil svara. Lífið Vll"ðist hlæja við þeim, framtíðin brosa við landinu, er elur svo gervilega sonu. En mundi ekki fleirujn t^nnurum fara sem mér, að þeir voga ekki að gera *er vonir um nemendur sína? Fá þeir varizt þeirri ^Ugsun, að áður hefir sægur unglinga lagt af stað út * 'ífið, fjörugir sem þeir, búnir að hæfileikum sem Peir. en lítið orðið úr? IJau voru aldrei unnin, verkin, er þeim sökum andlegs atgervis virtist i lófa lagið ?p leysa af hendi. Þeim fór sem Peer Gynt Ibsens. ttugsanirnar, er þeir áttu að hugsa, voru aldrei hugs-
Beinir tenglar